İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2024/1002 K.2024/1432

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...

AŞ'ye Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı, dava dışı ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi sonucu bariyerlere çarparak takla atması sonucu araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100 TL geçici ve/veya sürekli iş göremezlik bakıcı gideri zararı ile 100 TL geçici iş göremezlik ve 4.300 TL daimi iş göremezlik zararının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, davacının geçici iş göremezlik zararı için 100 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 05/04/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

Adli Tıp Kurumu (ATK) 2. İhtisas Dairesi tarafından fiili muayene yapılmadan müvekkili hakkında Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Yönetmeliğine göre özür oranının %0 olduğu yönünde görüş bildirilmiş olup anılan raporun yerinde olmadığını, muayene için bildirilen günlerde dosyadaki eksiklikler giderilmediği için müvekkilinin muayeneye gitmediğini, ATK tarafından müvekkiline muayene günü verilmesi ve fiili muayenesinin yapılması beklenmekte iken ATK tarafından yeni muayene günü bildirilmemiş ve dosya üzeri rapor yazılarak müvekkilinin muayeneye gelmemesi sebebiyle özür oranının bulunmadığının bildirilmiş olduğunu,

ATK raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, maddi tazminat hesabına esas alınan özür raporunun hatalı olup tazminat hesabının da hatalı yapıldığını, tazminat hesaplamasının bilinen son veriler üzerinden yapılması gerektiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. HMK'nin 341/2. maddesine göre miktar veya değeri üçbin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

HMK'nin 341/4'üncü maddesine göre ise alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üç bin Türk Lirasını geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz. Ayrıca HMK'nin ek 1. maddesinin 1. fıkrasında.

"HMK'nin 341'inci maddesindeki parasal sınırın her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298'inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." hükmünün yanı sıra, aynı maddenin 2. fıkrasında. "HMK'nin 341. maddesindeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı" düzenlenmiş bulunmaktadır. Yeniden değerleme oranındaki artış sonucu yerel mahkeme hükmünün verildiği 2023 yılı için HMK'nin 341/2. maddesindeki kesinlik sınırı 17.830 TL'dir.

Somut uyuşmazlıkta, bilirkişi raporu ile tespit edilen tazminat tutarı 4.048,59 TL, hükmedilen maddi tazminat 100 TL kararın verildiği 2023 yılı için öngörülen kesinlik sınırının altında kaldığından, davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesince verilen karar için HMK'nin 341. maddesi gereğince istinaf hakkı yoktur.