İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2018/901 K.2020/228

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 25/05/2015 tarihinde davalı ... yönetimindeki ... plakalı aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında yürüyen yaya davacı ...' a çarptığı ve davacının yaralanmasına sebebiyet verdiğini belirterek 1.000-TL maddi, 50.000-TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ...

A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; ... plakalı davalı ... adına ... poliçe no ile 31.122012-2013 tarihleri arası ölüm ve bedensel zararda 250.000-TL ZMMS ile sigortalı olduğunu, dosyada kusur raporunun alınmasını, maluliyet oranının tespit edilmesini manevi tazminattan sorumlu olamayacaklarına ilişkin beyanda bulunmuştur.

Davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde özetle; kusur oranlarının tam tespit edilmesi gerektiğini, davacı dilekçesinde Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2014/57 Esas 2014/415 Karar sayılı dosya ile davalının cezalandırılmış olduğunu bildirmiş ise de ceza dosyası kararının henüz kesinleşmediğini, müvekkilinin trafik kazasında yaralanan davacı .... tedavisi için tüm imkanlarını kullandığını, tüm tedavi giderlerini de üstlendiğini, davacının maddi kaybının olmadığını, davacının iyi niyetli olmadığını yüksek miktarda manevi tazminat talebiyle de belli ettiğini, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; " dava konusu kazanın meydana gelmesinde ... plakalı aracın sürücüsü davalı ...' nun %100 oranında kusurlu olduğu, 20/06/2017 tarihli raporun oluşa uygun ve yeterli olduğu, davacıda sürekli maluliyet durumunun mevcut olmadığının ATK raporu ile tespit edildiği, davacının geçici iş göremezlik bedelinin 3.417,50-TL olduğu, davacı yanın 28/09/2017 tarihli celsede davalı sigorta tarafından işbu davada dava konusu edilen maddi tazminatın davacıya ödendiği ve maddi tazminat davasında feragat ettiklerinin beyan edildiği,

davalı sigorta vekili tarafından sunulan 21/06/2017 tarihli sulh protokolü ile tarafların birbirlerinden vekalet ücreti ile yargılama gideri taleplerinin bulunmadığının bildirildiği, kaza nedeniyle yaralanan davacının şahsi haklarının zarar gördüğü anlaşılarak hak ve nesafet kuralları uyarınca davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü" gerektiği gerekçesiyle.

A-Maddi Tazminat davasının feragat nedeniyle REDDİNE, 1-Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca hesaplanan 1.000-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine, B-Manevi Tazminat davasının KISMEN KABULÜ İLE.

5.000-TL manevi tazminatın davalı ... dan olay tarihi olan 25/05/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, 1-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca hesaplanan 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalı ...' dan alınarak davacıya verilmesine,2-Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT uyarınca hesaplanan 1.980,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine, karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, feragat edilen maddi tazminat yönünden davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

25/05/2015 tarihinde davalı ... yönetimindeki ... plakalı aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında yürüyen yaya davacı ...' a çarptığı ve davacının yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır. Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacı yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda. Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir.

Ancak, davacının yargılama sırasında sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme nedeniyle maddi tazminat davasından feragat ettiği, bu nedenle HMK 331/1 maddesi uyarınca aleyhine maddi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, ancak bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden davacı vekilinin talebinin kısmen kabulü ile kararın HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması sonuç ve kanaatine varılmıştır.