İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2024/957 K.2024/1114

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 02.03.2014 tarihinde davalı sigorta şirketi nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı dava dışı sürücü ... sevk ve yönetimindeki ... plakalı araçla seyir halinde iken motosikleti ile seyir halinde olan müvekkiline çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davalı şirket tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek,

davanın belirsiz alacak davası olarak kabulü ile maluliyet oranı dahil olmak üzere fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 500,00 TL geçici iş göremezlik, 250 TL bakıcı gideri, 250 TL tedavi gideri tazminatı olmak üzere şimdilik toplam 2.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça meydana gelen kazada davalı şirket bünyesinde sigortalı olan aracın sözde kusurlu olmasından bahisle tazminat talebinin karşılanması talebiyle başvuru yapıldığını, hasar dosyasının açılmasını takiben müvekkili şirket tarafından yapılan inceleme sonunda sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelişinde kusurunun bulunmaması nedeniyle reddedildiğini, kazanın 02.03.2014 tarihinde meydana geldiğini, olayın üstünden 9 sene geçtiğini, davanın bu nedenle zamanaşımından reddi gerektiğini,

davacı tarafından tamamen haksız kazanç elde etme amacıyla 2021.E.202021 sayılı başvuru kararının kesin hüküm teşkil etmesine rağmen dava açmasının kabul edilebilir olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda.

"Eldeki dava ile Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 04/03/2022 tarih ve 2022/İHK-5352 karar sayılı kararına konu başvurunun tarafları ile konusunun ve dava sebebinin aynı olduğu, Tahkim Heyeti tarafından verilen kararın dava tarihi itibariyle kesinleştiği (Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 12/10/2022 tarih, 2021/5182 Esas ve 2022/6949 Karar sayılı ilamı), eldeki davada başka bir dava şartı olan kesin hüküm söz konusu olduğundan HMK 114 ve 155. madde gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar vermek gerekmiştir" gerekçesi ile;

davanın HMK madde 114/1-i ve 115/2 gereği kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan USULDEN REDDİNE karar verilmiş, verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.Davacı vekilinin istinaf başvuru sebepleri.

Tahkim komisyonu tarafından esastan bir çözümleme yapılmadığı, kazayı ispatlayacak nitelikte inceleme yapma ve delil toplama imkanı bulunmadığından başvurunun reddedildiği, dolayısıyla dosyanın tahkimde esastan çözümlendiği gerekçesiyle davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, hususlarına ilişkindir.Dava;

trafik kazası sonucunda meydana geldiği ileri sürülen, bedensel zarara dayanılarak açılmış maddi tazminat isteğine ilişkin olup, davacı eldeki davada, kalıcı iş göremezlik zararı, geçici iş göremezlik zararı, bakıcı giderive tedavi gideri zararının davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.(1)Bilindiği üzere, kesin hüküm ilişkin olduğu konuda uyuşmazlığı ortadan kaldırır.

Bu yüzdendir ki açılan bir davada kesin hüküm bulunmaması bir yargılama koşulu olup, mahkemece resen gözetilmesini gerektirir. Bir hükmün diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. (HMK.m.303)Tarafları, dava konusu ve dava sebebi aynı olan kesinleşmiş bir karar, sonradan açılan dava için kesin hüküm teşkil eder.

Gerek maddi gerek ise şekli anlamda kesin hüküm, dava şartlarından olmakla hakim tarafından kendiliğinden gözetilir ve varlığı saptandığı takdirde kesin hüküm nedeniyle sonradan açılan davanın reddi gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; davacının eldeki davayı açmadan önce Sigortacılık Kanunu'nun kendisine tanığını seçimlik hakkını kullanarak, kendisi yönünden ihtiyari çözüm yolu olan Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla.

4.000,00-TL sürekli, 500,00-TL geçici iş göremezlik zararı ile 500,00-TL tedavi gideri zararı olmak üzere toplam 5.000,00-TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketinden tahsili için 07/10/2021 tarihinde başvuruda bulunduğu, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince 17/12/2021 gün 2021.E.202021-K.2021/189135 sayılı kararla sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olması nedeniyle esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı başvuruda bulunanın yapmış olduğu itirazın da Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince değerlendirildiği, 04/03/2022 gün ve 2022/İHK-5352 sayılı kararla itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

kararın taraflara tebliğ edildiği, ancak mahkemece tahkim kararının usulünce kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmadığı görülmüştür. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilemez.Hal böyle olunca.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen itirazın reddine ilişkin kararın, kararı saklamakla görevli İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilip gönderilmediği, gönderilmiş ise de mahkemece saklama kararı yazılıp yazılmadığı ve yazılmış ise kararın taraflara mahkemece tebliğ edilip edilmediği, bu suretle usulüne uygun şekilde kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılıp belirlenmesi, henüz kesinleşmemiş ise talep edilen tazminat kalemleri yönünden (özellikle tedavi gideri yönünden) derdest dava niteliği taşıyıp taşımadığını değerlendirilerek,

oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.anlaşılmıştır.

(2)Haksız fiile dayalı tazminat davalarında kusurun belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetine ait dosyanın incelenmesinde; dosyada kusurla ilgili bilirkişi raporu alındığı, bilirkişi tarafından verilen 01/12/2021 tarihli raporda; davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusur olduğu, davacının tam kusurlu olduğunun tespit edildiği, yine bu dosyaya ibraz edilen 16/06/2021 tarihli kusur ile ilgili uzman mütalaasında ise davacının %65, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %35 kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusurla ilgili raporlar arasında çelişki bulunduğu,

davacı tarafın itirazlarına rağmen kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmemiş olması nedeniyle kusura ilişkin yeterli inceleme yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır. Eksik inceleme ile karar verilemez.O halde mahkemece; tespit tutanağı, kroki ve uzman mütalaası ile tahkim kararına esas alınan rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için.

İTÜ'de görev yapan makine mühendislerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti'nden oluşturulacak 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan, dosya kapsamında mevcut olan tüm raporların ve tespit tutanağı ile krokinin irdelendiği,

raporlar arasındaki çelişkileri giderecek mahiyette, denetime açık, ayrıntılı kusur durum ve oranlarının belirlendiği rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması isabetli değildir.Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusu yerinde bulunduğundan, kabulü ile kararın HMK'nın 353/1-a/6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca,1/Davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle KABULÜ ile, başlıkta bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a/6 madde hükmü uyarınca kaldırılmasına,2/Dosyanın,

04/07/2024