İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2024/898 K.2025/2207

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 08/02/2014 günü ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı ... kamyonet ile seyir halinde iken trafik-iş kazası geçirdiğini, yol çalışması nedeni ile oluşan 4 metrelik çukura düştüklerini, yol çalışmasının başkaca bir taşeron firma tarafından, hiçbir güvenlik tedbiri alınmadan, uyarıcı levha konmadan, yol trafiğine kapatılmadan yapıldığını, davacının araç içerinde yolcu olduğunu, oluşan kazada hiçbir kusuru ve sorumluluğunun olmadığını, kaza sonrasında davacının 350 gün raporlu kaldığını, iki kez ameliyat geçirdiğini, iki koluna da platin takıldığını, ayrıca sağ kolunda güç kaybı olduğunu,

davacının %27 oranında işgücü kaybına uğramış olduğunu belirterek şimdilik 250.000,00 TL'nin 08/02/2014 kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu kazaya karıştığı belirtilen ... plaka sayılı aracın 12/11/2013 başlangıç tarihli, 12/11/2014 bitiş tarihleri arasında geçerli olmak üzere Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta poliçesi ile ...Kiralama A.Ş. adına maluliyet halinde kaza tarihi itibariyle şahıs başına 268.000,00 TL azami sorumluluk hadleri ile davalı şirkete sigortalı olduğunu, davacıların söz konusu kazanın davalı sigorta şirketine ihbarı üzerine davalı sigorta şirketi nezdinde hasar dosyası açıldığını ve konunun değerlendirildiğini,

davaya konu kazanın karayolunda değil inşaat alanında gerçekleştiğini ve bu nedenle davacının başvurusunun reddedildiğini ve ödemenin yapılamadığını, kazanın meydana geldiği yerin karayolu olmadığından davalı sigorta şirketinin de söz konusu poliçe sebebiyle davacılara karşı herhangi bir sorumluluğunun olmadığını, davalı şirketin sorumluluğunu yerine getirdiğini ve temerrüde düşmediğini belirterek davanın reddinİ talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın kabulü ile 268.000 TL tazminatın 26/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kazaya karışan aracın kusuru bulunmadığını, dosya içerisinde yer alan raporlarda da açıkça belirtildiği üzere kazanın karayolu dışında meydana gelmiş olduğunu, aynı zamanda olayın trafik kazası değil iş kazası olduğunu, sorumlu olmadıklarını, davacının emniyet kemeri takıp takmadığının netleştirilmesi gerekmekte olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.08.02.2014 tarihinde saat 12.20 sıralarında dava dışı sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonet aracı ile ...Otoyolu Yapım Çalışmasının sürdürüldüğü alanın Arnavutköy Fenertepe mevkii servisi yolu üzerinde seyri esnasında, yol üzerinde oluşmuş çukura aracın düşmesi sonucu,

araçta bulunan davacı ...' un yaralandığı anlaşılmıştır.Mahkemece aldırılan 18/06/2018 tarihli kusur raporunda; olayın meydana geldiği yolun KTK 3. Maddesine göre karayolu kapsamında değerlendirilemeyeceği, yol yapım çalışmasını yürüten yüklenici ... ve alt yüklenicinin gerekli emniyet tedbirlerini ihmalden %75 oranında kusurlu olduğu, ... plakalı araç sürücüsü ...’ın dikkatsiz kontrolsüz ve tedbirsizliğinden dolayı %25 oranında kusurlu olduğu, davacı ...’un kusurlu bulunmadığı belirtilmiştir.

Yargılama sırasında itiraz üzerine alınan 06/01/2020 tarihli ek raporda.

18.06.2018 tarihli kök raporda belirtildiği üzere söz konusu kazanın meydana geldiği yerin yol yapım çalışmasının sürdürüldüğü şantiye sahası içinde kullanılan, bir servis yolu olduğu, karayolu ile bağlantısının bulunmadığı dolayısıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili yönetmeliği tanımlar başlığı altındaki 3.maddede belirtilen “Karayolu trafik için, kamunun yararlanmasına açık olanı arazi şeridi, köprüler alanlardır” tanımına uymayan, karayolu sayılmayan bir şantiye içi ulaşım yolu olduğu belirtilmiştir.

Yargılama sırasında mahallinde yapılan keşif doğrultusunda aldırılan 27/11/2020 tarihli raporunda.

İşyeri sahasının niteliği itibariyle araç trafiği olan, sürekli yükleme ve boşaltma yapılan bir yer olup karayolu sayılan yerlerden olduğunun kabulünün gerekmekte olduğunu, meydana gelen Trafik kazasında ... yüklenici firması ile alt yüklenici firmasının servis yolunda yaptığı inşaat çalışma faaliyetleri sırasında oluşan çukurla alakalı gerekli işaret ve emniyet tedbirlerini almamasından dolayı 1. Derece Kusurlu olduğu, ... plakalı araç sürücüsü ...’ın tali kusurlu olduğu,

Davacı ...’un kazanın gerçekleştiği an da koruyucu tertibat olarak uyulması gereken kurallardan emniyet kemeri ihlalinden tali kusurlu belirtilmiştir.Mahkemece raporlar arasında çelişki bulunduğu nedenle İTÜ trafik kürsüsünden oluşan 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 04/01/2022 tarihli raporda; olayın cereyan ettiği servis yolunun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine göre Karayolu olarak değerlendirilmesinin uygun olduğu,

dava dışı yüklenici ... firması ve alt yüklenici firmanın servis yolunda açılan çukur ile ilgili olarak gerekli işaretlemeleri yapmamasının, tedbirleri almamasının, birinci (asli) derecede % 75 oranında etkili bulunduğu, davalı sigorta şirketine Trafik sigortalı, ... plaka numaralı kamyonetin dava dışı sürücüsü ...'ın hatalı sevk ve idaresinin, ikinci (tali) derecede % 25 oranında etkili olduğu, davacı ...'un, etkili herhangi bir hatalı davranışının bulunmadığı, kusursuz olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda Mahkemece hükme alınan 3 kişilik heyet kusur raporunun çelişkiyi giderdiği ve olayın oluşuna uygun düştüğü nazara alındığında kusura, kazanın kara yolunda olmadığına yönelik, davacının somut olayda yaralanması iş saatinde olmakla birlikte tek taraflı trafik kazası olduğu sabit olup trafik kazası olmadığına, mahkemece müterafik kusur şartlarının oluştuğu kabul edilerek karar karar verilmiş olması nedeni ile bu yöne değinen istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.Bu nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.