İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/540 K.2024/918

Davalı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle.

Davalı aleyhine tarafımızca İzmir 12. İcra Müdürlüğü’nün 2021/7504 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin kendilerine tebliğ edilmesi üzerine davalı taraf 06/08/2021 tarihinde ödeme emrinde belirtilen borcun tamamına ve ferilerine itiraz etmiş ve takibin durmasına neden olduğunu, ancak işbu itiraz haksız ve kötü niyetli olup ileri sürülen itiraz nedenleri gerçeklikten uzak ve dayanaksız olduğunu, İcra takibine konu alacak davalı yanın davacı müvekkil ile davalı arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan fatura alacaklarına dayandığını, takibe konu edilen 19/10/2017 vade, 173923 Sıra nolu ve 6.277,60 TL bedelli,

fatura alacağına ilişkin olarak müvekkile davalı tarafından hiçbir ödeme yapılmamıştır. İşbu sebeple davalı aleyhine itiraza konu icra takibinin başlatılması zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek borçlunun itirazının iptaline ile davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece; "...dosyanın işlemden kaldırılma tarihi olan 14/09/2023 tarihinden itibaren aradan 3 ay geçmiş olmasına rağmen dava taraflarca takip edilip yenilenmediğinden 6100 s. HMK.nın 150/5. maddesi uyarınca 22/12/2023 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına;..." şeklinde karar verildiği görülmüştür.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı taraf mevcut delillerle davayı kaybedeceğini anladığından dolayı kasıtlı bir şekilde davayı takip etmeyi bırakmış ve dosyanın işlemden kaldırılmasına sebebiyet verdiğini, daha sonra ise kanuni süresinde dava yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, gerek davanın açılması gerek takipsiz bırakılarak davanın açılmamış sayılmasında haksız ve kusurlu olan taraf davacı taraf olduğunu,

işbu karar 21/12/2023 tarihli olup işbu karar kapsamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru ise de kanuna aykırı bir şekilde tarafımız lehine güncel avukatlık asgari ücret tarifesi dikkate alınarak ilam vekalet ücretine hükmedilmediğini, davanın usulden reddi, açılmamış sayılması veya esastan reddi gibi durumlarda davalı lehine vekalet ücreti ödenmesi gerekliliği hukuk sistemimizin yerleşik bir uygulaması olduğunu,

kanunlara ve mevcut tarifelere göre davanın açılmamış sayılmasına sebebiyet veren davacı tarafa vekalet ücreti ödemesi yükletilmesi gerektiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME,

DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dairemizce HMK'nın 355 maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hükümlerle sınırlı olmak üzere inceleme yapılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2 fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı 3.000,00 Türk Lirasıdır. 6100 Sayılı HMK'nın ek 1. maddesi uyarınca 01/01/2023 tarihinden itibaren ise, bu sınır 17.830,00 Türk Lirasıdır. Davalı tarafın istinafa konu ettiği miktarın 6.277,60 TL olması nedeniyle 21/12/2023 tarihli karar bu yönü ile kesin niteliktedir.(Yargıtay 19. HD. 2019/2829 E ve 2019/4446 Karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

Somut olayda; mahkemece verilen karar kesin nitelikte olup, kesin olan kararlara karşı HMK'nın 346. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nın 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai karardır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu usulden ret kararına karşı temyiz yolu da kapalıdır.(Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/01/2018 tarih, 2017/5397 esas ve 2018/5 karar sayılı ilamı bu yöndedir.)

Öte yandan; mahkemece verilen kararlara karşı tarafların hangi kanun yoluna ve hangi sürede başvuracağının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirtilmesi, bu belirlemenin tarafların iradesini yanıltmayacak bir şekilde doğru olarak yapılması gerekeceği, başka bir deyişle, verilen karar, ara ve ek kararlarda, yargı mercii tarafından hem kanun yolunun hem de kanun yoluna ilişkin başvuru süresinin tarafları hataya düşürmeyecek şekilde doğru olarak gösterilmesi gerekecektir.

Aksi takdirde, bu durumun tarafların haklarını arayabilmelerini zorlaştıracağı, dolayısıyla mahkemece verilen kararda kanun yolunun hatalı belirlenmesi durumunda, hatalı belirlemenin sonuçlarının taraflara yükletilmeyeceğinden gerek istinaf başvuru harcı ve gerekse istinaf karar harcının taraflardan tahsiline yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerden HMK'nın 352. maddesindeki düzenleme gereğince mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle davalının istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.