İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2025/979 K.2026/272

İstem

Davacı vekili, müvekkili şirket ve davalı şirket arasında 05.11.2019 tarihinde Parekende Satış Sözleşmesi imzalandığını, ilgili sözleşme ile davalı şirketin fatura ile tebliğ edilen bedeli belirtilen ödeme merkezlerine süresi içerisinde ödemekle yükümlü olduğunu kabul ettiğini, davaya konu abonelik sözleşmesinin, davalının ...

Cd ... adresindeki ticarethanesi için tanzim edilmiş olup davalıya ait sözleşme ve ekleri dilekçeleri ekinde sunulduğunu, ancak davalı şirketin muaccel olan borcunu ödemediğini, sözleşme kapsamında ortaya çıkan borçların, aksi belirtilmedikçe, vadesinde muaccel hale geldiğini ileri sürerek 100094532173 numaralı fatura bedeli olan 35.835,39-TL'nin 16.03.2020 olan son ödeme tarihinde itibaren,

100098733847 numaralı fatura bedeli olan 95.094,92-TL'nin 17.04.2020 olan son ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu'nun 51. Maddesi uyarınca işleyecek gecikme zammı ve bu gecikme zammı nedeni ile KDV Kanunu md. 24-c uyarınca tahakkuk edecek %18 KDV‘si ile birlikte davalıdan tahsilini ve 100107166112 numaralı gecikme zammı fatura bedeli olan 4.974,85 - TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

CEVAP

Davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişki mevcut olup davaya konu uyuşmazlıkta bu dönem içerisinde gerçekleşen ticari alışveriş neticesinde ortaya çıktığını, müvekkili şirketin, taraflar arasındaki iş bu ticari birliktelikte kendi üzerine düşen tüm edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, müvekkili şirketin, davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığını, bu durumun ticari defter ve kayıtlar incelendiğinde açıkça ortaya çıkacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesi,

"1-DAVANIN KISMEN KABULÜ İLE

34.562,57 TL fatura bedelinin 16.03.2020 tarihinden, 90.475,45 TL fatura bedelinin 17.04.2020 tarihinden, 4.974,85 TL gecikme faizi fatura bedelinin 15.06.2020 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte Davalıdan alınarak Davacıya verilmesine 2-Davacının fazlaya ilişkin talebinin REDDİNE " karar vermiştir.

İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN

Davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

BİLDİRİLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, 25.03.2024 tarihli bilirkişi raporuyla 01.02.2020 - 31.03.2020 tarih aralığında müvekkili şirketin vermiş olduğu hizmetin karşılığı olarak toplamda 173.887,18 TL fatura tahakkuk ettirebileceği ve 30.04.2020 tarihi itibariyle de gecikme zammı ve KDV'sinin 3.179,51 TL olacağı kanaatine varıldığını, diğer bir anlatımla 25.03.2024 tarihli kök bilirkişi raporu ile yapılan hesap neticesinde müvekkili şirketin vermiş olduğu hizmetin karşılığı olarak 01.02.2020 - 31.03.2020 tarih aralığı için toplamda 177.066,69 TL davalıdan alacaklı olduğu sonucuna ulaşıldığını,

davalı tarafından huzurdaki davaya konu faturalar kapsamında hiçbir ödeme yapılmamış olup davalının da bu hususu ispat edemediğini, bu sebeple huzurdaki davaya konu faturalara ilişkin olmayan 50.000,00 TL'lik ödemenin dikkate alınmasının mümkün olmadığını, aksi bir kanaatte davalının sebepsiz zenginleşeceğini,

dosyada mübrez 25.03.2024 tarihli bilirkişi raporuyla müvekkili şirketin 177.066,69 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği ve yine 02.12.2024 tarihli ek raporla da (50.000,00 TL'lik ilgisiz ödeme tespiti gözetilmediğinde) müvekkili şirketin 180.012,42 TL alacak talep edebileceğinin tespit edildiği nazara alınarak davalarının tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dosya kapsamında birçok kök ve ek rapor aldırılmış olup bu raporların tamamının birbiriyle çelişkili ve hatalı olarak hazırlandığını, mevcut raporlar esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili şirketin, davacıya ödeme emrinde belirtilen faturadan kalan bakiye borcu bulunmadığını, davacının dava dilekçesinde taraflarına yönelttiği beyanlarının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davanın kısmen de olsa kabulünün hatalı olduğunu, müvekkili şirketin, taraflar arasındaki işbu ticari birliktelikte kendi üzerine düşen tüm edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, müvekkili şirketin, davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Taraflar arasındaki uyuşmazlık elektrik fatura borcunun tahsili istemine ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen ilk derece mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık olup olmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Davacının istinaf başvurusunun değerlendirilmesi; 6100 sayılı HMK'nın 341/2. Maddesinde miktar veya değeri 40.000,00 TL'sini geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu hükme bağlanmış olup, aynı kanunun 341/4. Maddesinde alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü 40.000,00 TL'yi geçmeyen tarafın istinaf yoluna başvuramayacağı kabul edilmiştir.

Buna göre ilk derece mahkemesince davanın kısmen reddine karar verilen ve davacı tarafından istinaf kanun yoluna konu edilen hükmün 40.000,00 TL istinaf başvurusu sınırının altında olduğu, bu miktarın kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşıldığından davacının istinaf dilekçesinin HMK'nun 341/2 ve 352. maddeleri gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Davalının istinaf başvurusunun değerlendirilmesi.

İlk derece mahkemesince hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlenmesine, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirilmesine, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunmasına, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulmasına, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edilmesine, mahkemenin karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olmasına,

mahkeme hükmünün yasal unsurları taşımasına göre ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması cihetine gidilmiştir.