Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2025/112 K.2025/91

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince verilen ve yukarıda tarih ve numarası gösterilen karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla, dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 352. Maddesi uyarınca yapılan ön incelemesi neticesinde,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

HMK'nin "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341.maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar ve değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 24/11/2016 tarihli 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 41. Madddesi ile de, maddede yer alan " bin beşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

6763 sayılı Kanun'un 44. Maddesi ile HMK'na eklenen Ek madde 1/2 gereğince, HMK'nin 341. Maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüş olduğundan, 6763 sayılı Kanun değişikliği ile yapılan parasal sınırlar, ancak söz konusu Kanun'un yürürlüğe girdiği 02/12/2016 tarihi ve sonrasında (2017 takvim yılı başına kadar) verilen ilk derece mahkemesine ait kararlar yönünden esas alınabilecektir.

Buna göre, Asliye Hukuk Mahkemeleri yönünden kesinlik sınırı, ilk derece mahkemesine ait karar tarihi, 02/12/2016 tarihinden önce ise 1.500,00 TL, 02/12/2016 tarihi ve sonrasında ise (2017 takvim yılı başına kadar) 3.000,00 TL. 01/01/2017 ve sonrasında ise (2018 takvim yılı başına kadar) 3.110,00 TL. 01/01/2018 ve sonrasında ise (2019 takvim yılı başına kadar) 3.560,00 TL. 01/01/2019 ve sonrasında ise (2020 takvim yılı başına kadar) 4.400,00 TL.

01/01/2020 ve sonrasında ise (2021 takvim yılı başına kadar) 5.390,00 TL. 01/01/2021 ve sonrasında ise (2022 takvim yılı başına kadar) 5.880,00 TL. 01/01/2022 ve sonrası ise (2023 takvim yılı başına kadar) 8.000,00 TL, 01/01/2023 ve sonrası ise(2024 takvim yılı başına kadar) 17.830 TL. 01/01/2024 ve sonrası ise (2025 takvim yılı başına kadar) 28.250 TL. 01/01/2025 ve sonrası ise ( 2026 takvim yılı başına kadar) 40.000 TL olarak uygulanacaktır.

Eldeki davada, davacı ..............., davalı hakkında, davalı adına kayıtlı ....... plakalı aracın işletilmesinden kaynaklı 2023 yılı Mart ayı itibarıyla (2023 yılı Mart ayı dahil) geçmişe dönük 24.736 TL alacağın tahisli için ...... İcra Müdürlüğünün ........

Esas sayılı dosyası ile icra takibine başlanıldığını, ancak takibin davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile davalının alacak mitarının asgari %20 oranında olmak üzere icra inkar tazminatına mahkûm edilmesini talep etmiş. Mahkemece, '1-)Davanın kabulüne. 2-) Davalı tarafından ...... İcra Diaresinin ........

Esas sayılı dosyasında yapmış olduğu itirazının iptali ile icra takibinin 24.730,00 TL asıl alacak bakımından iptali ile takibin devamına, 2- Hüküm altına alınan asıl alacağa takip tarihinden itibaren %9 oranını geçmemek üzere yasal faiz uygulanmasına. 3-) Kabul edilen asıl alacak miktarının %20'si oranında hesaplanan 4.946,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak

davacıya verilmesine" karar verilmiştir. Karara karşı davacı ........ vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyanın incelenmesinde, davacı takip alacaklısı tarafından davalı takip borçlusu aleyhine, 24.730,00

TL asıl alacağın tahsili istemi ile ...... İcra Müdürlüğünün ....... Esas sayılı dosyası üzerinden ...... tarihinde ilamsız icra takibi başlatıldığı; eldeki davanın davalı takip borçlusunun "takip alacaklısına herhangi bir borcu olmadığı"ndan bahisle yaptığı itirazının iptali istemi ile 24.730 TL üzerinden harçlandırılarak açıldığı görülmüştür.

Davacının ......... İcra Müdürlüğünün ....... Esas sayılı takip dosyasına konu ettiği alacak miktarını 24.730 TL asıl alacak olarak gösterdiği görülmektedir. Kanun yolu kesinlik sınırı belirlenirken dava konusu alacağın değerinin dikkate alınacağı, faiz, icra inkar tazminatı, yargılama gideri vekâlet ücreti taleplerinin nazara alınmayacağı kuşkusuzdur.(Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 17/01/2024 tarih ve E.2022/3575, K.2024/221 sayılı kararı da bu yöndedir.) Bu hâliyle istinafa konu uyuşmazlık miktarı, ilk derece mahkemesi kararının verildiği 15/10/2024 tarihi itibarıyla geçerli istinaf kesinlik sınırının (28.250,00 TL) altında kaldığından, HMK'nin 341/2. maddesi gereğince davalı yanın istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, aynı Kanunun 352/1-b. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar verilmesi gerektiği sonuca varılmıştır.

Bu itibarla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 341. ve 352. maddeleri uyarınca usûlden reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Bu itibarla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 341. ve 352. maddeleri uyarınca usûlden reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.