Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/3164 K.2010/5870

Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ...'u öldürmekten ve yağmadan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/09/2008 gün ve 256/254 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 765 sayılı TCK.nun 68-77.maddelerindeki ilkelere göre cezalarının toplanmasına ilişkin kararların infaz aşamasında verilmesi mümkün görülmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nın nitelikli adam öldürme ve yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafi ile sanık ... müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a) CMUK.nun 326.maddesi uyarınca ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 28/11/2005 tarihinde verilen kararda; sanıklar hakkında yağma suçlarından 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a,c; 62.maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, ceza miktarları yönünden kazanılmış hak söz konusu olduğundan, yağma suçunda daha fazla cezaya hükmedilemeyeceğinden;

Hüküm fıkrasında yağma suçları nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a,c;62.maddeleri uyarınca sonuç olarak tayin olunan 10 yıl hapis cezasından sonra gelmek üzere "CMUK.nun 326.maddesi gereğince sonuç cezanın 8 yıl 4 ay olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesine,

b) CMK.nun 234.maddesi gereğince baro tarafından atanan vekil için müdahil lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağından, 5320 sayılı Yasanın 13/1 ve ilgili yönetmeliğin 8/3.maddesi gereğince baro tarafından atanan vekile ödenen ücretin sanığa yargılama gideri olarak yüklenmesi gerektiğinden, aleyhe temyiz olmadığı da gözetilerek, vekalet ücreti tayinine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına,