KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/4086 E., 2010/6553 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2010
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'i kasten öldürmeye teşebbüsten, konut dokunulmazlığını bozmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2008 gün ve 426/435 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-A) Sanık hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, teşdiden ceza tayinin yersizliğine yönelen; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm yönünden;
a-) Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK nun 253/b-3. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümleri uygulanarak buna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
b-) Kabule göre de; verilen cezanın suçun silahla işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 119/1-a maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/4086, K. 2010/6553, 12 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama