Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/7961 K.2011/278

S.. Ö.. ile H.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık C.. C..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KOCAELİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/02/2009 gün ve 339/25 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık müdafiinin duruşma talebinin cezanın miktarı itibariyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Dosya içerisinde mevcut Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün mağdurlar Hüseyin ve Selçuk’a ilişkin düzenlediği raporlar suçların nitelendirilmesi yönünden yeterli görüldüğünden, yeniden rapor alınması gerektiğine yönelen,

c) Dosya içeriğine ve mağdurların raporuna göre; teşebbüs uygulamasında gösterilen gerekçe yeterli görüldüğünden,

Tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdurlar Hüseyin ve Selçuk’a yönelik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur Hüseyin’e yönelik suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen indirim sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin eksik soruşturmaya, meşru savunmaya, haksız tahrikte indirim oranına, suçun yaralama niteliğinde olduğuna, delillerin hatalı takdir edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Mağdur Selçuk 23.04.1991 doğumlu olup, suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Sanık hakkında mağdurlar Hüseyin ve Selçuk’a yönelik eylemin hüküm fıkrasında birbirinden ayrı ve bağımsız olarak değerlendirilmesi gerekirken, denetim olanağını ortadan kaldıracak ve infazda tereddüte yol açacak şekilde topluca hüküm kurulması,