Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7971 K.2011/592

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.12.2008 tarih ve 2007/341 - 2008/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılından beri mobilya alanında tanındığını, ülke genelinde de “ZEBRANO” markası altındaki bayiler aracılığı ile ürünlerini sattığını, bu markayı ihraç ettiğini ve yurt dışında bir çok ülkede tescil ettirdiğini, müvekkilinin “Z ZEBRANO” ibaresini tescil başvurusunun reddinin yerinde olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve başvurunun tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu ibarenin tescil edilmek istendiği emtia sınıfının bir kısmı yönünden tanımlayıcı, bir kısmı yönünden halkı yanıltıcı olduğunu, ayırt edicilik niteliğinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, “ZEBRANO” ibaresinin 20. sınıf emtianın bazı alt gruplarında 556 sayılı KHK’nin 7/1.c maddesi gereğince bir kısım mallar için cins çeşit bildiren tanımlayıcı bir ibare olması, aynı maddenin 1.f maddesi gereğince de bir kısım mallar için de nitelik konusunda halkı yanıltıcı bir ibare olması ve ayırt edicilik iddiasının ispatlanamaması nedeniyle davalının başvurusunun reddedildiği, ZEBRANO sözcüğünün Türkçe’de bir anlam ifade etmediği,

bazı Afrika ülkelerinde yetişen bir ağaç türü olduğu ve bunu ancak ağaç sektörü ile uğraşanların bilebileceği, ülkesellik ilkesinden hareket edildiğinde markanın tescil edildiği ülkedeki halkın yabancı dildeki anlamını bilme ve ilk bakışta tescil edildiği emtia ile aralarında bir bağlantı kurma olasılık ve oranları dikkate alındığında ahşaptan yapılan emtia sınıfı yönünden cins ve nitelik bildirdiği sonucuna varılmadığı,

plastikten yapılan vs. emtia için ise ortalama tüketicinin plastikten mamul emtiayı ahşaptan mamul olduğu zannı ile satın alabileceği ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle YİDK kararının iptaline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.