Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/836 K.2014/2977

a) ...'ı tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 106/2-c, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca; 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) ...'a hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 125/1-4, 43, 62. Maddeleri uyarınca; 2.180 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c) ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/2-3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca; 3.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına,

d) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 265/1, 62, 51. maddeleri uyarınca; 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ... hakkında;

...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/2-3-e, 62, 52. Maddeleri uyarınca; 3.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...’nin kasten yaralama ve hakaret, sanık ...’in kasten yaralama suçlarından verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, CMUK'nun 305/1 maddesi uyarınca miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiilerinin bu suçlarla ilgili temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün gerekçesinde, sanığın eylemini tek fiille birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirmesi nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında bu maddenin uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.