Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10493 K.2023/3337

Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2021 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/265 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2021 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/265 Karar sayılı ek kararı ile sanık vasisinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisi Birgül'ün temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

27.03.2015 tarihli kararın sanık ve mağdur olan ...'ün yüzüne karşı verildiği, karar tarihinde sanığın cezaevinde bulunmadığı, karara karşı 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içinde temyiz isteminde bulunulmadığından kararın 07.04.2015 tarihinde kesinleştiği, 02.04.2019 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa eşi aynı zamanda inceleme konusu suçun mağduru olan ...'ün vasi olarak tayin edildiği, mağdur ...'ün sanık hakkındaki hükme karşı sanık vasisi olarak bir haftalık yasal süresinden sonra 14.04.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu,

sanığın kanuni temsilcisi olan vasinin 5271 sayılı Kanun'un 262 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz süresinin sanığa yapılan tefhim ile başlayacağı, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık vasisi ...'ün temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2021 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/265 Karar sayılı ek kararında sanık vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,