Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1203 K.2024/4564

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli, 2015/81 Esas, 2021/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2022/883 Esas, 2022/1024 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan incelemede: "vekalet ücretine ilişkin 6. bendin hükümden çıkarılarak, yerine "Katılan ... Politikalar Bakanlığının kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 10.250,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...

Bakanlığına verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün CMK’nın 280/(1-a) ve CMK'nin 303/(1-h) maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye ilişkindir. 2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebebi, haksız tahrike ve cezanın azlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... ile temyiz dışı maktul ...'un resmi nikahlı evli oldukları, maktul ... Umuç'un ise sanık ile dini nikahlı evli olduğu, maktulün sanık ... ve resmi nikahlı eşi ... ile birlikte aynı evde yaşadığı, olay tarihinde sanık ... ile aile bireylerinin yemek yedikleri, yemeğin ardından sanık ...'ın fahri imam olarak görev yaptığı camide akşam ezanını okumak ve akşam namazını kıldırmak için evden ayrıldığı,

bu esnada sebebi tespit edilemeyen bir konu üzerine sanık ...'ın resmi nikahlı eşi ... ile dini nikahlı eşi ...'nün tartışmaya başladıkları, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü ve kavga esnasında iki tarafın da olay yerinde bulunan 101 cm uzunluğunda demir çubuk ve 69 cm uzunluğunda ağaç sopa ile birbirlerine vurdukları, aralarındaki kavgayı yaşı itibarıyla ayıramayan sanığın annesi tanık Nezife'nin evden dışarı çıkarak evin dışında kardeşleri ile oynayan sanığın büyük kızı ...'ten babasını çağırmasını istediği,

bunun üzerine ...'in koşarak babası olan sanık ...'ı çağırmak üzere camiye gittiği ve akşam namazının kılınmasının ardından caminin önünde ... ile konuşan babası sanık ...'a ... ile ... arasındaki tartışmayı haber verdiği, sanık ..., sanığın kızı tanık ... ile ...'ın bir müddet birlikte yürümelerinin ardından ...'ın onlardan ayrıldığı, sanık ... ve tanık ...'in evlerine yaklaştıkları esnada henüz eve gelmeden evde bulundurulan sanık ...'a ait olan silahın bir şekilde saklandığı yerden alınarak maktul ...'nün maktul ...'ı kafa sağ alın üst bölgesinden vurarak ölümüne sebebiyet verdiği,

sanık ...'ın eve girdiğinde resmi nikahlı eşi ...'ın cansız bedenini yerde gördüğü, gördüğü sahne üzerine maktul ...'nün maktul ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği silahı eline aldığı ve maktul ... kaçarken sanık ...'ın maktul ...'nü kafatası arkasından vurarak öldürdüğü anlaşılan olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

olay öncesinde maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2022/883 Esas, 2022/1024 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Hınıs Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi