İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2023/1690 Karar: 2024/7818 Tarih: 2024

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1690 K.2024/7818

1. Ceza Dairesi 2023/1690 E. , 2024/7818 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1082 E., 2022/2261 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yöneli

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2023/1690 E. , 2024/7818 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1082 E., 2022/2261 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yöneli

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2023/1690 E. , 2024/7818 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1082 E., 2022/2261 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2018/16 Esas, 2021/83 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli ve 2021/1082 Esas, 2022/2261 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, tanık Kenan Vursal'a tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı olduğu hatırlatılmadan yemini yaptırılarak dinlendiğinden bahisle, dosya kapsamına ve mevcut delil durumuna göre, bu hususun sonuca etkisi görülmediğinden bozma nedeni yapılmadığı belirtilmiş olup, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın katılanın hayati bölgesi olan kafa kısmını hedef alarak öldürmeye elverişli aletle şiddetli bir darbe vurduğu ve katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olacak şekilde yaralandığı, katılan ...'ın yapılan tedavi sonucunda ölmediği ve iyileştiği anlaşılmakla sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, darbe şiddeti ve olayda kullanılan silahın niteliği ve elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli ve 2021/1082 Esas, 2022/2261 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla