Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2345 K.2024/2856

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/440 Esas, 2020/1084 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/1-d, 87/3, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/57 Esas, 2021/3215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a, 87/1-d-son, 29, 62/1,

53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdur hakkında düzenlenen raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığına, sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, yaralama kastının bulunmadığına, sanık hakkında TCK'nin 89/2-e, 22/3. maddelerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanmamasının hatalı olduğuna, mağdurun şikayetçi olmamasının ve sanığın ekonomik-sosyal durumunun sanık lehine değerlendirilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ve sanığın olay tarihinde evli oldukları, sanığın köy sütünü içmesi ve kaymağının bozulması nedeniyle mağdurun eşiyle tartışmaya başladığı, tartışma esnasında mağdurun sanığa hakaret edip yüzünü tırmalayarak yaralaması üzerine sanığın da onu ittirdiği, mağdurun sırtüstü yere düştüğü ve kafasını yere çarptığı, mağdurun kısa süre bilincinin kapandığı, sanığın yardımı ile yerden kalkıp yatak odasına geçtiği, mağdurun hemşire olan kız kardeşi ile telefonda görüştüğü, kafa travması geçirdiğini anlayan kız kardeşinin polise olayı ihbar ettiği ve eve polisin gelmesi ile mağdurun hastaneye kaldırıldığı,

Hitit Üniversitesi Çorum Erol Olçok Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalından alınan 12.03.2020 tarihli rapora göre mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve kafa kemiğinde kırık meydana gelecek, kırığın hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek şekilde, sanığın ise Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinden alınan 15.02.2020 tarihli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokacak hem de hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek nitelikte yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak gereği sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden bozma nedeni

yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı,

eylemin sanık tarafından kasten yaralama suçunun kanunî tanımındaki unsurlarını bilerek ve isteyerek, doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru belirlendiği, (2) numaralı paragrafta belirtilen eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve eylemin niteliği ile ulaştığı boyut dikkate alındığında indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/57 Esas, 2021/3215 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "neticeten 1 YIL 16 AY 3 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale