Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/430 K.2023/2363

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/354 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/354 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2020/6089 Esas, 2020/7205 Karar sayılı kararı ile özetle mağdurun yaralanmasında meydana gelen kesinin kas dokuya ulaştığının belirtilmiş olması karşısında yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunda Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırdıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gerekçesi ile sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesi suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/185 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, müsadereye ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/185 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 06.10.2021 tarihli ve 2021/289 Esas, 2021/428 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, müsadereye ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, suç işleme kastı olmadığına, taksirle yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, temel cezada orantısız şekilde alt sınırdan uzaklaşıldığına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelemesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraatine karar verilmesine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların evli oldukları, olay günü aralarında çıkan tartışmada sanığın adli emanete kayıtlı bıçakla mağduru sol el 4. parmak dış kısımda açık yara ve sol kalça alt kısımda 2 cm genişliğinde kas dokusuna ulaşan düzgün kenarlı batma şeklinde açık yara meydana gelecek şekilde yaraladığı, ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 19.08.2020 tarihli adli raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçu bıçakla işlediği kabul edildiği halde uygulama sırasında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Sanığın, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, suç işleme kastı olmadığına, taksirle yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, temel cezada orantısız şekilde alt sınırdan uzaklaşıldığına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelemesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, beraatine karar verilmesine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

Eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun aşamalardaki beyanı ve bu beyanı destekler nitelikteki adli rapor içeriği ile saptandığı, dosya kapsamında eksik inceleme ve araştırmanın söz konusu olmadığı, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları ile yaralanmanın sayısı ve niteliği göz önüne alındığında sanığın eylemini doğrudan kastla işlediğinin anlaşıldığı, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığına göre temel cezada orantılı şekilde alt sınırdan uzaklaşıldığı,

sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamının 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesinde belirtilen koşulları taşıdığından tekerrüre esas olduğu, Mahkemece tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında lehe hükümlerin yerinde, yeterli ve kanuni gerekçe ile değerlendirilerek uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında tayin olunan netice cezanın "9 ay" hapis cezası olduğu, hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği, bu nedenle bozma ilâmı ile "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına" karar verildiği;

ancak, Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında neticeten "10 ay" hapis cezasına hükmedildiği ve sanığın kazanılmış hakkının korunmadığı anlaşılmakla, bu husus hukuka aykırılık nedeni olarak tespit edilmiş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/289 Esas, 2021/428 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere.