Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4491 K.2025/550

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/561 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/859 Esas, 2023/909 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; müsnet suçun sabit olmadığına, yardım eden sıfatıyla cezalandırılması ve haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir. 3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre mahkemece; sanık ...'nin annesi, sanık ...'ın ise kardeşi olan tanık ...'ın uzun bir süredir maktul ile gönül ilişkisi olduğu, bu nedenle sanıkların maktulü öldürmeye karar verdikleri, sanık ...'ın suça konu tüfeği ve fişekleri temin ederek sanık ...'ye verdiği ve olaydan önce cep telefonuyla mesajlar göndererek onu yönlendirdiği anlaşılan olayda, sanıkların öldürme kararını ne zaman verdikleri tespit edilemediğinden tasarlamanın şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki sanıkların tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelik bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların eylemine uyan suç vasıfının doğru biçimde belirlendiği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sonuç ceza miktarı itibariyle başkaca lehe hüküm uygulama imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tanık ...ile olan gönül ilişkisi tarafların yaşamakta oldukları köyde uzun bir süredir bilinen maktulün, sanık ...'nin engelli olup vesayet altında bulunan babasıyla birlikte ikamet ettiği evde olaydan önce tanık ...'la birçok kez cinsel ilişkiye girdiği, suç tarihinde de maktulün bu maksatla sanık ...'nin ailesinin konutuna geldiği, maktul ile annesi ...'ı takip eden sanık ...'nin evden çıktığı sırada maktule av tüfeğiyle ateş ettiği olayda, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri "haksız tahrik yönünden" yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/859 Esas, 2023/909 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden oy birliğiyle, Üye ...'in sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi gerektiğine dair karşı oyu ile oy çokluğuyla BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Afyonkarahisar

2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2023/4491 E. 2025/550 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrikin uygulanma şartlarının bulunmadığı düşüncesinde olduğumdan katılmamaktayım.

Dosya kapsamına göre; maktul ...’ın uzun yıllardır sanık ...’ın kardeşi ... ile duygusal ilişki içinde olduğu, bu ilişkinin cinsel boyuta da ulaştığı, yetişkin olan ve ayırtetme gücü bulunan ...’ın bu ilişkiye rıza ile başladığı ve devam ettirdiği, ... ile ...’ün bazı günler ...’ın ikametinde de cinsel ilişkiye girdikleri, sanık ...’ın ... ile aynı evde ikamet etmediği anlaşılmaktadır.

Öncelikle gerek maktul ...’ün gerekse tanık ...’ın sanık ...’a karşı sadakat yükümlülüğü bulunmamaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 2017/5 Esas 2018/7 Karar sayılı kararında evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiye karşı manevi tazminat isteminde bulunulamayacağına karar vermiştir.

“Eş” yönünden aldatma fiiline katıldığı için üçüncü kişiye karşı tazminat davası açılması dahi kabul edilmezken, “kardeş” yönünden sadakat yükümlülüğü gerekçesiyle işlenen suçta haksız tahrik hükmü uygulanmamalıdır. Maktul ...’ün suç tarihinde veya öncesinde sanık ...’ın ikametine gayrı resmi bir amaç için girmesi söz konusu olmayıp, sanık ... savunmalarında da maktulden kendisine yönelen herhangi haksız söz veya davranıştan bahsetmemektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere maktul ...’dan kaynaklanan ve sanık ...’a yönelen hukuk kuralları ile korunan hiçbir haksız davranış bulunmamaktadır. Bu nedenle sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin bahisle çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.