Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4747 K.2024/5738

Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu tespit edilmiştir. Kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/200 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereği 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/541 Esas, 2023/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarına, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; taksir ya da olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin oranına, ceza miktarına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile tanık.....ın iş ortağı olup satın aldıkları malzemelerini sanığın amcasına ait Toros Zeytinyağı fabrikası bahçesine emaneten bıraktıkları, daha önce de hırsızlık yaşandığı için fabrikanın üst katında bulunan binada nöbet tuttukları, olay tarihinde sabaha karşı 04.30 sıralarında bahçeye hırsızlık için gelen şahıslar bulunduğunu, motosiklete malzemelere yüklediklerini fark etmeleri üzerine bina önüne çıktıkları, bağırdıkları, hırsızlığa gelen maktul ve tanık ...'nin malların bir kısmını yükleyerek kaçmaya başladığı,

sanığın da üzerinde bulunan ruhsatsız tabancası ile kaçan şahıslara rastgele birden fazla el ateş ettiği, tanık ...'nin kaçıp eve gittiği, maktulün ise vurulduğu, ertesi gün olay yerine yakın bahçede ateşli silahla vurulmuş halde ölü olarak bulunduğu, maktulün sağ kalça orta bölgesinden giren kurşunun mesane ve iliak damarlarında yırtıklara yol açtığı, kalça bölgesinden vücuda giren merminin önden arkaya, aşağıdan yukarıya, sağdan sola hareket ettiği, ölümün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmalarından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.

Olayın gece vakti sanığın mallarının bulunduğu fabrika bahçesinde gerçekleşmesi, olaydan bir kaç gün önce de aynı yerde yaşanan hırsızlık nedeniyle sanık ile tanık Ramazan'ın fabrikada mallarının çalınmasını engellemek amacıyla bulunduklarını belirtmeleri, sabaha karşı 04:30 civarında motosikletle hırsızlığa gelen şahısları fark etmeleri üzerine 22 yaşında olan sanığın, daha önceki hırsızlık olaylarına ve olay günü yaşanmakta olan hırsızlık eyleminin etkisiyle o anki hal ve koşullarda panikleyerek 7 el ateş edip bir mermi çekirdeğinin sert zemine çarpıp sekerek maktulü öldürdüğü olayda;

sanığın maktule hedef gözeterek kasıtlı bir şekilde ateş etmemesi, görüş alanı içinde olup olmadığı tereddütsüz belirlenemeyen maktulün vücuduna doğrudan bir mermi çekirdeği isabet etmemesi, seken bir merminin maktulü öldürmesi dikkate alındığında hukuka uygunluk sınırını kast olmaksızın aştığı, sanığın maktulün ölmesini istemese de öngörebilecek durumda olduğu,

bu nedenle olayda bilinçli taksirle hareket ettiği ve hukuka uygunluk sınırını bilinçli taksirle aştığı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 27/1, 85/1, 22/3. maddeleri kapsamında cezalandırılması yerine suçun nitelendirmesinde ve delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulmuş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Kasten öldürme suçu yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan "eylemin 5237 sayılı Kanun'un 27/1, 85/1, 22/3 maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/541 Esas, 2023/331 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan vekili sayın ... ve üye sayın ...'ın "eylemin 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinde düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu" yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, bozma nedeni gözetilerek sanık başka suçtan hükümlü ya da tutuklu değilse derhal TAHLİYESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin

8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi. (Karşı Oy) (Karşı Oy) (87/4, 29 olur) (87/4, 29 olur) KARŞIOY İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu sanığın eyleminin hangi vasıfta nitelendirileceği yolundadır.

Mevcut davada sanık ve yanındaki arkadaşı Ramazan yakınlarına ait bir fabrikanın idari binasında beklemektedir bunun nedeni il dışından aldıkları ve fabrikanın bahçesinde idari binaya yakın olarak bıraktıkları dinamonun ve parçalarının çalınmasının engellenmesidir. Bu endişeye sebebiyet veren şey de olay tarihinden altı gün önce yine bu fabrika bahçesinden hırsızlık yapılmış olmasıdır.

Olay tarihinde saat sabaha karşı 04.30 sıralarında Ramazan dışarıdan sesler duyduğunu söyleyerek sanık ...'ı uyandırmıştır. Her ikisi dışarı baktıklarında maktul ve hırsızlık eyleminin diğer ortağı olan ...'nin dinamoyu motorsiklete yüklemeye çalıştıklarını görmüşlerdir. Sanık ve arkadaşı ilk önce jandarmaya haber vermişler ancak bu arada hırsızlık yapanlar dinamo ve parçalarını motorsiklete yükleyerek hareket etmeye başlamışlardır.

Sanık bunların arkasından bağırmış ancak engel olamayınca yanında bulundurduğu tabanca ile bir kısmı havaya olmak üzere toplam 7 el ateş etmiştir. Eldeki bulgular şu şekildedir. 1. Sanığın bir kısmı havaya olmak üzere 7 el atış yaptığı konusunda tereddüt yoktur. 2. Maktul tek atışın isabet etmesi ile ölmüştür ve onu öldüren mermi çekirdeği aşağıdan yukarı, sağdan sola, arkadan öne seyirlidir.

3. Maktulden ele geçen mermi çekirdeği deforme nitelikte olup gömlek bölümü bile nüvenin üzerinde bulunamamıştır. Dolayısıyla bu merminin bir cisme veya bir yere çarparak maktule yöneldiği konusunda güçlü bir delil vardır. 4. Olay yerinde yapılan keşifte atış noktası ile maktulün vurulma noktası arasında 61 metre mesafe olup hava durumuna göre sanık maktulü görebilecek pozisyondadır. 5. Maktulün kullandığı motorsiklet en az 25-30 derecelik bir yokuş yolu çıkmaktadır.

Sanık ise atış yapıldığında aksi ispatlanmayan beyanına göre idari binanın ikinci katında bulunup aslında sanık ve maktul aynı yükselti düzlemi içinde bulunmaktadır. Delillerle desteklenen bu veriler ışığında sanık ilk önce havaya ateş etmiş arkasından maktul ve diğer hırsız ...'nin kaçmakta olduğu yöne doğru ateş etmiştir. Sanık hedef gözettiğine ve hedefi gördüğüne göre elverişli silahla gerçekleştirdiği bu eylemin temelinde kasıt vardır.

Söz konusu dinamo sanık ile sanığın bulunduğu binanın içinde olsa veya çok yakınında olsa TCK 27 inci madde 2 fıkrası ile birden dikkate alınabilir ise de toplam 7 el atış ile görebileceği hedefe ateş eden sanığın eylemini bu kapsamda değerlendirmek mümkün değildir. Öte yandan sanığın atış yeri, mesafe ve maktulün yaralanma yeri ile gerek diğer hırsız ve maktulün kaçtığı araçta başkaca bir isabet olmaması sanığın sadece hedefe öldürmek için yoğunlaşmadığını gösterir.

Ancak bu eylem tehdit sınırınıda aşacaktır. Zira görülebilen hedefe atış vardır. Bu nedenle sanığın kastı en fazla yaralama eylemi ile sınırlı tutulmalıdır. Bunun lehine ve aleyhine ortaya konulabilecek başkaca bir delil yoktur. Tüm bu gerekçelerle sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını TCK 85/1, TCK 22/3 ve TCK 27/1 madde uyarınca bozulması yolunda görüş açıklayan sayın çoğunluğa katılmıyoruz.

Sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü sanık lehine olarak TCK 87/4 ve TCK 29 uncu maddesi uygulanması amacıyla bozulmalıdır.