Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/482 K.2024/5061

Kanun'a aykırılık suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen;

“..ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2017/403 Esas, 2019/66 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1, 58/6-7 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/726 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ...ve ...müdafiileri ile katılanlar...ve ...vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, kendisine yönelik saldırıya karşı meşru savunmada bulunduğuna, 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi özetle; sanık ...'ın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. ''Klas Oto'' isimli iş yerini çalıştıran temyiz dışı ...e müşteki ...'nun yine oto ... sitesi içerisindeki ''...Otomotiv'' isimli iş yerini çalıştıran müşteki sanıklar ... ve ... ile aralarında bir araç satışından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu olay tarihinden önce bu nedenle tartışma yaşadıkları, bu tartışmayı duyan ... sitesi yönetiminin tarafları barıştırmak için araya getirmeye çalıştıkları, olay tarihinde temyiz dışı müşteki Hüseyin'in yanında sanıklar ...ve ...ile beraber ...Otomotiv'e geldikleri, iş yerinde bulunanlarla aralarında çıkan tartışma esnasında, sanık ...'ın katılan ...'in yüzüne kafa attığı,

...'in ise ...'a vurarak onu iş yerinden dışarıya çıkardığı, bu sırada sanık ...'in üzerinde taşıdığı 7,65 çaplı ruhsatsız tabancayı çıkararak katılanlar ... ve ...'e doğru ateş ettiği, sanık ...'ın yaptığı atışlar neticesinde, katılan ...'nin kasık bölgesinden giren mermi çekirdeği bağlı kolon ve ince bağırsak ferforasyonu sebebiyle hayati tehlikeye neden olacak şekilde, katılan ...'ün ise sol bacak bilek üstüne isabet eden ateşli mermi sebebiyle hayati tehlike oluşturmayacak ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı,

sanık ...'in silahla ateş etmeye devam etmesi üzerine katılan ...'ün iş yerindeki boş pompalı tüfeği alarak sanık ...'ı uzaklaştırmak amacıyla dışarıya çıktığı ancak bu tüfekle ateş etmediği, sanık ...'ın iş yerinin dışına çıktıktan sonra temyiz dışı mağdur Nuri Aydın'a ait olan araca silahla ateş ederek zarar verdiği ve silahındaki merminin bitmesi üzerine olay yerinde bulunan diğer şahıslar tarafından sanık ...'ın yakalanarak etkisiz hale getirildiği anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılandan kaynaklanıp sanık ...'a yönelen ve tabanca ile savuşturulmasını gerektirir herhangi bir eylem bulunmadığından meşru savunmanın unsurları itibarıyla oluşmadığı, Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/354 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 26.01.2017 tarihinde kesinleştiği görülmekle tekerrüre esas alınamayacağından tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış, sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde bu yönleriyle bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ...'ın etkili mesafeden tabanca ile yaptığı atışlar neticesinde, katılan ...'nin kasık bölgesinden giren mermi çekirdeği isabetine bağlı kolon ve ince bağırsak ferforasyonu sebebiyle hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı,

sanığın silahındaki merminin bitmesi üzerine olay yerinde bulunan diğer şahıslar tarafından yakalanarak etkisiz hale getirildiği anlaşılan olayda, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği ve şiddeti ile engel halin varlığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2. maddeleri gereği cezalandırılması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek eylemin kasten yaralama suçunu teşkil ettiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a-d maddeleri uyarınca kesin olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/726 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi