Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5846 K.2023/6217

İskenderun

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/660 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 02.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13.05.2023 tarihli ve 2022/15399 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61643 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61643 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1) 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan, 'Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.' şeklinde düzenleme uyarınca,

suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 2) Hükümlünün adlî sicil kaydındaki İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/82 Esas, 2016/108 sayılı kararı ile aldığı mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/4935 Esas, 2021/10759 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanması suretiyle kesinleşmesi nedeniyle, incelenen suç tarihi olan 24.09.2020 tarihinde adlî sicil kaydı bulunmadığı gözetilmeden, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 ... maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan İskenderun

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli ve 2016/82 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesi, 14.12.2021 tarihli ve 2021/4935 Esas, 2021/10759 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanması suretiyle inceleme konusu suç tarihinden sonra, 14.12.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşmemiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 3. 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin üçüncü fıkrası.

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise.

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir. 4. Bununla birlikte, Mahkemece yapılan uygulamaya göre 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasında ise.

"Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenleme uyarınca hükümlünün, suç tarihinde daha önceden hapis cezasına mahkûm edilmemiş olduğu anlaşılmakla, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası,

29 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan 25 gün süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki zorunluluk gereği 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen adlî para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesi de Kanun’a aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İskenderun