KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/5980 E., 2024/7565 K.
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/937 E., 2022/2630 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin kabule değer sayılmaması nedeniyle reddine dair ek karar
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurularının düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz başvurusunun reddi ile ek kararın onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.12.2022 tarihli asıl karar ve 04.01.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
733 kelime·4 dk okuma·3 bölüm
İstinaf bozması üzerine Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/200 Esas, 2021/4017 Karar sayılı kararı ile; a. Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.
Sanıklar ... ve ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 86/1, 86/3-e, 35/2, 62/1 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/937 Esas, 2022/2630 Karar sayılı kararı ile; a.
Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden mahkemesine ihbarda bulunulsa gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle düzeltilerek esastan reddine, b.
Sanık ... hakkında eyleme katılmadığı gerekçesiyle "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine" karar verilmek suretiyle sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddire karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.01.2023 tarihli ve 2022/937 Esas, 2022/2630 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...
Cengiz müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık ... lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, sanık ... Cengiz hakkında temyiz isteminin reddine dair ek kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanık ... Cengiz hakkında verilen ek karara yönelik temyiz istemi yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen.
“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
2. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemleri yönünden.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinin 14/4. maddesindeki "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık hakkında vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
1. Sanık ... Cengiz hakkında kurulan hükmün incelenmesinde. Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/937 Esas, 2022/2630 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
2. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde. Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 09.12.2022 tarihli ve 2022/937 Esas, 2022/2630 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h. maddesi gereği hüküm fıkrasına.
"Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinin (2021 yılı) 14/4. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... yararına 8200 TL vekâlet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya