Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/630 K.2023/1873

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2018 tarihli ve 2018/89 Esas, 2018/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında.

1. Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2018/2028 Esas, 2018/2100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi kararının, katılan vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/433 Esas, 2022/3312 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlar ... ve ... karşı zincirleme şeklinde silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği, sanığın koşulları gerçekleşmediği halde aleyhe olacak şekilde tekerrür hükümlerinin uygulandığı, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D.

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; eksik incelemeye, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir. 3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan ... arasında, sanığın... 'nın eşyalarını alması karşılığında borçlanması nedeniyle husumet oluştuğu, olay günü katılan ...'nın şahsına ait olan ... plakalı araç ile kayınvalidesi olan katılan ... yanında olduğu halde kayınpederinin mezarını ziyarete gittiği, mezarlık ziyaretinden döndükleri sırada sanığın kullanımında olan ... plakalı araç ile yerleşim alanının bulunmadığı yerde katılanların aracının önüne çıkarak hareket etmelerini engellediği,

sanığın yanında bulunan av tüfeği ile katılanların içinde bulunduğu araca korkutmak amacıyla toplam 4 el ateş ettiği, bu atışlardan birinin katılanın arabasının arka bagaj kapağının sol alt bölgesine isabet ettiği ve katılanların yara almadıkları anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. 3. Katılanların ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 4. 23.03.2017 tarihli Olay yeri inceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin meşru savunmanın varlığına, katılan ... vekilinin eksik incelemeye, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın katılanların araçları ile geçişini beklediği, aracın yolunu kestiği ve aracın arkasından tehdit kastıyla av tüfeği ile 4 el ateş ettiğinin belirlenmesi karşısında, katılan ...'nın kendisine silah gösterdiği bunun üzerine ateş ettiği yönündeki savunmalarının katılanın aracındaki isabet yerinden anlaşılacağı üzere kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu,

korkutma kastıyla ve hedef gözetmeden yapılan atışlarda öldürme kastının bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan ... vekili, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,