Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1812 K.2025/9512

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 5 yıl hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2020/246 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2021/2374 Esas, 2023/2132 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurun, suça sürüklenen çocuğu aynı mahalleden olmaları nedeniyle tanıdığı ancak aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, olay tarihinde mağdurun arkadaşı olan ... ile birlikte sokak üzerinde bulundukları sırada ...'ın oradan geçen suça sürüklenen çocuğu görerek yanlarına çağırdığı, burada aralarında belirlenemeyen bir sebepten tartışma yaşandığı, tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun mağdura "bu dünya sana da kalmaz, bana da kalmaz" diyerek bıçak savurduğu ancak isabet ettiremediği, başka şahısların geldiği ve suça sürüklenen çocuğun oradan ayrıldığı, mağdur ile ....'ın da buradan ayrılarak ...

Çocuk Parkına gittikleri, bu parkta yeniden suça sürüklenen çocukla karşılaştıkları, suça sürüklenen çocuğun olaydan sonra ele geçirilemeyen bıçakla mağdurun sol kostovertebral, sol uyluk ve sol el bilek bölgelerine vurduğu, darbelerin etkisi ile mağdurun yere düştüğü, suça sürüklenen çocuğun bu sefer de yerde yatan mağdura tekmeyle vurduğu ve akabinde olay yerinden ayrıldığı, mağdurun aldığı darbelerin etkisi ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

Suça sürüklenen çocuğun, mağdur ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, hedef alınan vücut bölgeleri, mağdurun yaralanmasının niteliği ve engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, bu itibarla suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı eyleminde suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden,

Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz sebebi ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2021/2374 Esas, 2023/2132 Karar sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca ileri sürülen suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi