Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2934 K.2025/7932

Katılan vekili ve sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilamı üzerine, Yozgat

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli ve 2022/287 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62... . maddeleri uyarınca 6 yıl 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 39/2-c, 62... . maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2436 Esas, 2024/74 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a-son maddesi uyarınca ''yargılama gideri'' yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında; üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... hakkında iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç vasfına, kastın yokluğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, kastın yokluğuna, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin olmadığı, sanık ... hakkında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığını, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

tasarlama hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, uygulanacak başkaca lehe hükümlerin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna Yardım Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden.

Dosya kapsamına göre; sanık ...'in, eşi olan sanık ...'nin, kendisinin katılan tarafından cinsel saldırıya uğradığını söylemesi üzerine; sanık ...'yi kurduğu baskı sonucu katılanın iş yerini göstermeye mecbur bırakarak, birlikte araçla katılanın işyerine götürdüğü, yine sanık ...'in sorusu üzerine, sanık ...'nin korkudan katılanın kim olduğunu göstermek zorunda kaldığı, sanık ...'in de katılanın işyerine sanık ... ile girdiğinde üzerinde herhangi bir silahın olmadığı, sanık ...'in katılanı kovalayıp işyerinden çıkması üzerine sanık ...'nin işyerinde kaldığı,

olayın devamında sanık ...'in katılanı araçla arayıp bulması sonucu katılanı suçta kullandığı av tüfeğiyle adli muayene raporunda belirtilen şekilde yaraladığı olayda, sanık ...'nin, sanık ...'in katılana yönelik eylemine iştirak ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, üzerine atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirmeye ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2436 Esas, 2024/74 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Sayın Üye Doç.

Dr. ...'ün eylemin yaralama olduğuna dair karşı oyu nedeniyle oy çokluğuyla, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna Yardım Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2436 Esas, 2024/74 Karar sayılı kararının ''beraatine karar verilmesi gerektiği yönünden'' 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın Üye ...'ın kararın onanması gerektiği şeklindeki karşı oyu nedeniyle oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanığın eşi olan ...’nin katılan tarafından cinsel saldırıya uğradığını söylemesi üzerine yaşadığı kızgınlıkla eşi ile birlikte katılanın işyerine gitmeleri ve akabinde yaşanan kavgada sanığın katılanı av tüfeğiyle yaraladığı olayda sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Bu bağlamda. 1. Eşine tecavüz edildiğini düşünen sanığın katılanın işyerine silahsız olarak girdiği ve burada yaşanan kavganın ardından katılanın işyerinden kaçarak ayrıldığı,

2. Sanığın kaçan katılanı araçla aramaya başladığı ve olay yerinde katılanı görmesi üzerine araçtan inerek bir el ayağına nişan alarak ateş etmesi, 3. Olay yerinde olan tanık ...’in ifadesine göre, sanığın silahı katılanın vücuduna doğru yönelttiğinin ve katılanın silaha vurması nedeniyle ayağından vurulduğu şeklindeki katılanın beyanın doğru olmaması, 4. Silah konusunda tecrübeli olduğunu beyan eden sanığın 3-4 metreden doğrudan katılanın ayağına nişan alarak ateş ettiği,

5. Katılanın yanındakilerin müdahalesiyle sanığın elindeki silah alınmış olsa da, sanığın saniyeler içinde birden fazla atış yaparak katılanı vurmasını yanındaki tanıkların engellemesinin mümkün olmaması, Hususları dikkate alındığında, 3-4 kaç metre gibi çok yakın bir mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanların vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanın bacak bölgesini tek atışla hedef alması karşısında,

sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verebileceği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürme olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.