Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/561 K.2024/5658

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

İnceleme konusu dosya ile Dairemizin 2024/559 Esas sayılı dosyası arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla birlikte inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2012 tarihli ve 2008/263 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, b.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir. 2. Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2012 tarihli ve 2008/263 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.04.2013 tarihli ve 2012/6284 Esas, 2013/3260 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uygulaması sırasında eksik cezalar tayin edilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2013/255 Esas, 2014/219 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, b.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.01.2017 tarihli, 2015/6063 Esas, 2017/135 Karar sayılı kararı ile hükümler onanmıştır.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.04.2022 tarihli KD-2022/34514 sayılı itiraznamesiyle sanıkların eylemlerinin nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğundan bahisle suç vasfına yönelik itirazda bulunulması üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2022/3467 Esas, 2022/5075 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.12.2022 tarihli ve 2022/1-428 Esas, 2022/779 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında suç vasfının kasten yaralama ve nitelikli tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiş olduğu tespit edilmiştir. 5. Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/219 Esas, 2023/281 Karar sayılı kararı ile, a.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi delaletiyle 37/1, 86/1, 86/3-e, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, b.Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 106/2-a-c, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

c.Sanık ... hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38/1. ve 106/3. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, d.Sanık ... hakkında nitelikli tehdite azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38/1. maddesi delaletiyle 106/2-a-c, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ... Müdafilerinin Temyiz İstemleri özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ... içtima kuralıın uygulanması gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'un, sanık ...'ın çalışanları olduğu, katılan ...'ın ise ...Belediyesi ve Belediye Başkanı ile arasında adliyeye intikal eden anlaşmazlıklar bulunduğu, suç tarihinden yaklaşık iki ay önce, sanık ...'ın bir balıkçı lokantasında otururken çalışanı sanık ...u gönderip katılan ...'ı yanına çağırarak, "Sen bu belediye ile olan işlerini ne yapacaksın. Ne yapmak istiyorsun. Sen kendini ne zannediyorsun.

Seni parçacıklara ayırırım, seni yok ederim, senin aklını alırım!" dediği, katılan ...'ın, "Yapabilirsin, ama sorunlar mahkemeye intikal etti, yapabileceğim bir şey yok" dediği, bunun üzerine sanık ...'ın"Aklını başına al, fazla zıplama" dediği,

suç tarihinden 10 gün kadar önce sanıklar ..., ...ve ...nin katılan ...'a ait kuyumcu dükkânına, tanık Süha'nın katılana olan borcunu ertelemek ve ona kefil olmak için beraber gittikleri, katılan ile sanık ...'ın baş başa konuştukları ancak anlaşamadıkları ve sanıkların iş yerinden ayrıldıkları, olay tarihi olan 31.03.2008 tarihinde ise katılan ...'ın sabah evinden iş yerine gitmek için aracına bindiği saat 08.30 sıralarında arkasından gelen sanıklar ... ve ...un katılana 3-4 metre mesafeden silahla ateş etmeye başladıkları, bu sırada katılan ...'ın kendisini ayakları dışarıda kalacak şekilde aracının içine attığı,

sanıklardan birinin bir iki el ateş ettikten sonra durduğu ve sanıkların "...'ı tanı" şeklinde bağırarak aynı mesafeden 2-3 el daha atış yaptıkları, iki sanığın da yüzlerinde siyah atkı ve kafalarında siyah bere bulunduğu, sonrasında iki sanığın da herhangi bir engel sebep olmaksızın kaçarak uzaklaştıkları, katılanın ise kurşunlardan birinin sıyırması nedeniyle sağ diz kapağından sadece yanık izi oluşturacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda.

2.Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.01.2017 tarihli, 2015/6063 Esas, 2017/135 Karar sayılı onama kararı ile hükümlerin kesinleşmesinden Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.12.2022 tarihli, 2022/1-428 Esas, 2022/779 Karar sayılı bozma ilâmına kadar geçen sürede dava zamanaşımının işlememesine ve sanıklar hakkında yargılaması yapılan kasten yaralama ve nitelikli tehdit suçlarının cezalarının üst hadlerine göre atılı suçların zamanaşımına uğramadığı tespit edilmekle, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl atılı suçların ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... ve temyiz dışı sanık ...tarafından sanık ...'ın azmettirmesiyle gerçekleştirildiğinin katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanı ve teşhisleri ile saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı,

sanıkların tehdit ve yaralama suçlarını birden fazla eylemle gerçekleştirdiklerinin anlaşılması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesindeki ... içtima koşullarının oluşmadığı, atış sayısı, araçtaki isabet yerlerinin aracın kaporta orta çizgisi ve altında bulunması, katılan ...'ın diz altını sıyıran merminin başlıca hayatî bölgelerinin hedef alınmadığını göstermesi, olay sırasında söylenen "...'ı tanı!" şeklindeki sözlerin gözdağı verme amacıyla uyumlu olması,

engel bir durum veya yakınlardaki şahısların eylemin sonuçlanmasını engelleyecek fiilleri bulunmamasına rağmen sanıkların eylemlerine kendiliğinden son vermeleri nazara alındığında eylemlerinin kasten yaralama ve nitelikli tehdit suçlarını oluşturduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre nitelikli tehdit suçu yönünden ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda belirlenen temel cezada yarı oranında artırım yapıldığı ifade edilmesine rağmen "1 yıl 6 ay" yerine hesap hatası sonucu "2 yıl" hapis cezalarına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Tehdit ve Bu Suça Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/219 Esas, 2023/281 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kasten Yaralama ve Bu Suça Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/219 Esas, 2023/281 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri hesap hatası nedeni ile fazla ceza tayini bakımından yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uygulanarak netice cezaların belirlendiği fıkralardan "2 yıl" ibareleri çıkartılarak yerlerine "1 yıl 6 ay" ibarelerinin eklenmesi suretiye hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak,