Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5807 K.2026/2480

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2024 tarihli ve 2024/103 Esas, 2024/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca iki kez 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c. Mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/2067 Esas, 2024/2342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (sadece mağdur ...'a yönelik hükme karşı aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının mağdurlar ..., ... ve ...'da meydana gelen yaralanmaların duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmaksızın karar verilmesi hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin takdirinde hataya düşürüldüğüne, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın mağdur ...'a karşı yaralamaya teşebbüs, diğer mağdurlara karşı taksirle yaralama ya da olası kastla yaralama suçlarından cezalandırılması gerektiğine, aksi kanaatte alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin ve 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddelerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

haksız tahrik nedeniyle daha üst sınırdan indirim yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği,

olası kast, taksir ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, sanık hakkında mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı,

diğer mağdurlardan ise sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği ve adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/2067 Esas, 2024/2342 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine,