Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6542 K.2025/3514

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/592 Esas, 2015/665 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/8569 Esas, 2019/1940 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2023 tarihli ve KD-2023/49361 sayılı itirazı üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2023/4628 Esas, 2024/1146 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/8569 Esas,2019/1940 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve kararın sanığın savunma hakkının kısıtlanması, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması ve hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına, 2. Ordu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 2024/565 Esas, 2024/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sübuta, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı,

yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu