Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6685 E. , 2025/3032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/245 E., 2024/258 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Hakkında iştirak halinde kasten adam öldürme suçundan
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6685 E. , 2025/3032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/245 E., 2024/258 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Hakkında iştirak halinde kasten adam öldürme suçundan kamu davası açılan sanık ... hakkında bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 307/3 maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılanlar Bayram ve Dilan vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli ve 2021/800 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararıyla kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/1681 Esas, 2022/2401 Karar sayılı kararıyla verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.03.2024 tarihli ve 2023/1409 Esas, 2024/1527 Karar sayılı kararıyla özetle; sanık ... yönünden maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesi uyarınca asgarî ile makul düzey arasında bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgarî düzeyde indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini ve sanık ... yönünden ise sanığın diğer sanık ...'in maktulü bıçaklayarak öldürmesi eylemine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı, ancak sanığın maktulü öldürülmesi öncesinde sopayla darp ederek basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, sanık ...’un kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2024 tarihli ve 2024/245 Esas, 2024/258 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar Bayram ve Dilan vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar lehine haksız tahrik şartlarının oluşmadığına, sanık ... hakkında eksik ceza tayinine, sanık ...’ün de kasten öldürme eyleminden sorumlu tutulması gerektiğine, sanıklar hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde mahkumiyet kararı verildiğine, sanığın suç kastıyla hareket etmediğine, suçun manevi unsurlarının oluşmadığına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, öldürme eyleminin fail sıfatıyla sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun manevi unsurunun oluştuğu, sanık ...'ün diğer sanık ...'in maktulü bıçaklayarak öldürmesi eylemine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı, bununla birlikte sanık ...'ün maktule yönelik işlediği saptanan eyleminin kasten yaralamadan ibaret olduğunun belirlendiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, somut olayda sanık ... lehine meşru savunma veya sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden kaynaklanan ve Resul'e yönelen haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık ... hakkında uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde sanık ... yönünden bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.03.2024 tarihli ve 2023/1409 Esas, 2024/1527 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere sanık ...'in elektrik faturasını ödememesinden kaynaklanan husumet nedeniyle maktulün oğlu olan katılan ... ile birlikte sanık ...'in evine gelerek kapısını sert şekilde çaldıkları, kapının açılmaması üzerine apartmanın aşağı kısmına inerek sanık ...'in balkonuna doğru sokakta bulunan diğer insanların da duyabileceği şekilde seslenerek sinkaflı sözlerle alenen hakarette bulundukları, diğer sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'ın olay yerine gelmesinin akabinde gelişen tartışmada da maktulün tabancayla havaya ateş etmek suretiyle sanıkları silahla tehdit ettiği olayda, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari ile makul düzey arasında indirim yapılması yani 15 ila 18 yıl arasında bir ceza belirlemesi gerektiği gözetilmeksizin indirim oranı hatalı değerlendirilerek azami ile makul düzey indirim oranı arasında 14 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2024 tarihli ve 2024/245 Esas, 2024/258 Karar sayılı kararında katılanlar Bayram ve Dilan vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere haksız tahrik indiriminin oranında hataya düşülmesi nedeniyle katılanlar vekillerinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2024 tarihli ve 2024/245 Esas, 2024/258 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.