Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6815 K.2025/5469

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2021/226 Esas, 2024/184 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 22.05.2024 tarihli ve 2024/1316 Esas, 2024/842 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü sanık ... ile karşılaşan maktulün daha önceki bir mesele yüzünden sanıktan özür dilemesini istediği, ... 'in "sen önce karına sahip çık" demesi üzerine maktulün ...'e vurduğu, bir süre sonra sanıklar ..., ..., ... ve ...'in marketin önüne geldikleri burada ... ve ...'in katılan ...'i bıçakla ... tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları, sesleri duyup olay yerine gelen maktul ...'a sanıklar ... ve ...'in bıçakla saldırarak öldürdükleri, sesler üzerine olay yerine gelen ...'in ve daha sonra gelen ...'ın sanıklar tarafından ... tehlike geçirecek şekilde bıçakla yaralandıkları anlaşılmıştır.

Açılan dava sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...'a kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım, ..., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, sanıklar ... ve ...'in ise ..., ... ve ...'i öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu hüküm Dairemiz tarafından onanarak kesinleşmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2016 tarihli ve 2016/2578 sayılı kararında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçunun sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiği, ... ve ...'in bu suçu işlediklerine dair herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesiyle Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair karar verildiği,

bu karara müştekiler vekilleri tarafından yapılan itiraz üzerine Ağrı Sulh Ceza Hakimliğinin 25.11.2016 tarihli ve 2016/3141 D.İş sayılı kararıyla " tanıklar ... , ..., müştekiler ..., ..., ... ve ...'nın beyanları ve tüm dosya kapsamı esas alınarak sanıklar ... ve ...'in maktule karşı kasten öldürme suçunu işlediklerine dair somut deliller bulunmaması sebebiyle itirazın reddine karar verilmiş ve sanıklar hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kesinleşmiştir.

Ağrı

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2020 tarihli ve 2015/115 Esas, 2017/352 Karar sayılı kararı ile soruşturma aşamasında dinlenen tanık ve katılanlar tekrar dinlenmiş ve bu beyanlarda önceki ifadelerden çok farklı açıklamalar olmamasına rağmen sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçu yönünden gereğinin takdir ve ifası için ihbarda bulunulduğu, Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine Ağrı Sulh Ceza Hakimliğinin 2021/1198 Değişik İş sayılı kararı ile sanıklar hakkında daha önce verilip itiraz üzerine kesinleşen Kovuşturma Yapılmasına Yer Olmadığına dair karar kaldırılarak,

Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan dava üzerine ilk derece mahkemesince sanıkların maktulü kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Öncelikle usul hukuku hükümleri açısından temyize konu davanın değerlendirilmesi gerekir. 5271 sayılı Kanun'un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararlar itiraz yoluna tabidir. İtiraz süresi içinde itiraz edilmeyen veya itiraz edilip reddedilen kararlar kesinleşir.

Mülga 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'ndan farklı olarak 5271 sayılı Kanun Cumhuriyet savcısının verdiği kovuşturmaya yer olmadığı kararlara kesin karar niteliği vermiştir. Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacaktır.

Bu husus 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesinde vurgulanarak kesin karar etkisi ortaya konmuştur. Bu karar artık şüpheli için bir güvence teşkil eder. Bu durum kesin hükmün sağladığı güvence kadar korunaklı olmasa da nispi bir güvence sağlar. 5271 sayılı Kanun'un 173. maddesinin son fıkrasında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara yapılan itirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı dava açılabilmesi için 172/2. maddesindeki şartların gerçekleşmesi gerekir.

5271 sayılı Kanun'un 173/son ve 172/2. maddelerinde belirtilen yeni delil, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmeden önce var olmayan, bilinmeyen bir delildir. Var olan ya da bilinen delilin yeni bir yoruma tabi tutulması yeni delil sayılamaz. Bu açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, Ağrı

1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sırasında katılanların, soruşturma aşamasındaki ifadelerini genişletmeleri sebebiyle iştirak halinde suçu işlediklerinden bahisle suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmışsa da; yukarıdaki açıklamalar ve dosya kapsamına göre soruşturma aşamasında dinlenen tanık ve katılan beyanlarının genişletilmesinin yeni delil sayılmayacağı, genişletilmiş beyanlardan başka yeterli şüphe oluşturacak herhangi bir delil bulunmadığı, bu sebeple sanıklar ... ve ... hakkında daha önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı kaldıran Ağrı Sulh Ceza Hakimliğinin kararının hukuki değerden yoksun olduğu,

yeni delil ortaya çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağını düzenleyen ve kişilere hukuki güvenlik sağlayan 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi gözetilerek, mahkemece söz konusu davayla ilgili olarak sanıklar hakkında açılan kamu davasında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri sanıklar hakkında açılan davanın hukuki değerden yoksun görülmesi nedeniyle yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.05.2024 tarihli ve 2024/1316 Esas, 2024/842 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ağrı