Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/1106 E. , 2025/8075 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/663 E., 2024/2323 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Böl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/1106 E. , 2025/8075 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/663 E., 2024/2323 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli ve 2022/348 Esas, 2024/18 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2024/663 Esas, 2024/2323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe), katılan vekili ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 7 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kan gütme ve töre saiki ile hareket ettiğine, eksik ceza tayin edildiğine, cezanın en üst sınırdan verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir. 3. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; cezanın alt sınırdan belirlenmesi, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması, sanığın kastının yaralama olarak kabul edilmesi ve kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, atış sayısı ve hedef alınan vücut bölgeleri nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, kan gütme ve töre saiki ile öldürme nitelikli hallerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın adli sicil kaydında dört adet ikinci kez tekerrüre esas olan ilam bulunduğu anlaşılmakla, bu ilamlar arasında cezası en ağır olan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/837 Esas, 2016/462 Karar sayılı ilamı sebebiyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülse de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılan vekilinin temyiz istemleri "tekerrür" yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2024/663 Esas, 2024/2323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümün çıkartılarak yerine "sanığın Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/837 Esas, 2016/462 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.