Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1379 K.2025/8106

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 . maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2019/236 Esas, 2021/186 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62, 58, 53/1-2-3 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38, 81/1, 35, 62, 53/1-2-3. ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2022/12097 Esas, 2024/3273 Karar sayılı ilâmıyla özetle; sanık ...'in savunmalarının zorunlu müdafii huzurunda alınması zorunluluğu gözetilmeden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddelerine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle ve sanık ... hakkındaki hükmün de bağlantı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/464 Esas, 2024/604 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 58, 53/1-2-3. ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38, 81/1, 35, 62, 53/1-2-3 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, azmettirme şartlarının oluşmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ...'ın azmettirmesiyle sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanıkların eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak teşkil eden hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hakta hatalı uygulama nedeniyle sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep