Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1775 K.2025/3334

Silopi

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2019/538 Esas, 2022/155 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 35, 53, 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 defa 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 09.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 05.02.2025 tarihli ve 2023/903 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/17892 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/17892 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1) Müşteki ve sanıkların aralarında ortak aracın kullanımı ile ilgili yaşanan tartışma sonrasında sanığın silahtan sayılan bıçakla müştekiler ... ve ...'i yaralamaya yönelik hareket etmesi, ancak polis ekiplerinin müdahalesi ile bu hareketinin teşebbüs aşamasında kalması şeklindeki eylemine ilişkin olarak yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, somut olayda sanığın eylemini tamamlayamadığı ve müştekilerde herhangi bir yaralanma meydana gelmediği,

bu itibarla teşebbüs edilen eylemin mahiyetinin basit tıbbî müdahale ile giderilebilir olup olmadığı hususu tespit edilemeyeceğinden, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesinde, 2) Hükümlünün tekerrüre esas alınan Adana

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli ve 2017/545 esas, 2018/207 sayılı kararının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddesindeki '(1) Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar,

bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanun'la yapılan düzenlemeden faydalanabilir.' düzenlemesi gereğince, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hükümlünün şikâyetçi ... ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı belirlenmekle hükümlü hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 2. Hükümlünün tekerrüre esas alınan Adana

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli ve 2017/545 Esas, 2018/207 Karar sayılı ilamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) aykırılık suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunu'nun 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddesindeki ''(1) Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar,

bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanun'la yapılan düzenlemeden faydalanabilir.'' düzenlemesi gereğince, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinden (2) numaralı kanun yararına bozma talebi de yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında şikâyetçi ... ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen Silopi