Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/2770 E. , 2025/5568 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/444 E., 2025/459 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İstinaf bozması öncesi 09.09.2021 tarihli İlk Derece Mah
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/2770 E. , 2025/5568 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/444 E., 2025/459 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İstinaf bozması öncesi 09.09.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararında sanık hakkında anılan suça ilişkin kurulan hükümde 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince, "ek savunma ve haksız tahrik indirim nedeni bulunmaması" gerekçeleriyle bozulmasından sonra, anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve Kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince bu defa sanık hakkında mağdura yönelik 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlarda bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak verilmesi gereken kararlardan olduğu, bu şekilde Bölge Adliye Mahkemesince bozma sonrası cezanın İlk Derece Mahkemesince hükmolunan hapis cezası miktarının sanık aleyhine artırılması durumunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca temyizi kabil hale geleceğinden, yapılan bozma ile tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkumiyet hükmünün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2024 tarihli ve 2023/400 Esas, 2024/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/-1-d-son, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2025/444 Esas, 2025/459 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, haksız tahrikin varlığına, ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2025/444 Esas, 2025/459 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 43.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde karar verildi.