Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2879 K.2026/2444)

Sanık müdafiinin 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Siirt 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2023/192 Esas, 2024/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2024/618 Esas, 2025/770 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, temel ceza verilirken takdir hakkı olmadığı halde suçun işleniş biçimi ve özelliği, sanığın kastı, suç konusunun önem ve değeri ile suç sebep ve saikleri gibi hususların müebbet hapis cezası verilmesine neden olarak gösterilmesi eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sübutuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanığın iddianameyi kastederek sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edilmesi dikkate alındığında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.10.2025 tarihli ve 101-388 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, anılan eksiklik "hükme etki edecek nitelikte usule aykırılık" taşımadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

3.Sanık ...'ın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrir olduğu daha ağır nitelikteki Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/78 Esas, 2020/5 Karar sayılı ilâmı ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ve 15.02.2021 tarihinde kesinleşen, 17.09.2022 tarihinde yerine getirilen 8 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü bulunduğu halde, daha hafif nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, taraflar arasında husumet bulunması,

suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, atış sayısı, yaralanmanın niteliği ve sanığın eylemini tanık ...'in araya girmesi ile sonlandırması nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, tanık ...'in aşamalarda alınan beyanları dikkate alındığında sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,

meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde Bölge Adliye Mahkemesince ve Dairemizce eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı kanunun 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2024/618 Esas, 2025/770 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siirt