Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3164 K.2025/6170)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli ve 2018/355 Esas, 2021/203 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2022/3701 Esas, 2023/1087 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, anılan bu kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 03.07.2024 tarihli ve 2023/8548 Esas, 2024/4997 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Erzurum

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2024 tarihli ve 2024/281 Esas, 2024/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62... . maddeleri uyarınca 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın bıçakla sağ göğüs bölgesine derin yaralanmaya sebep olacak şekilde bir kez vurduğu katılanın akciğer ve kalp hasarı neticesinde hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; birden fazla iç organ yaralanması olduğu hususu da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul orandan uzaklaşmak suretiyle bir ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mevcut delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri sebebi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2024 tarihli ve 2024/281 Esas, 2024/183 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri sebebi dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Erzurum