Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3947 K.2025/5497)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1, 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/2751 Esas, 2020/2286 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2021 tarihli ve KD - 2021/123110 sayılı itirazı üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/12423 Esas, 2022/1661 Karar sayılı ilâmı ile;Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden itirazın reddine, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2023 tarihli ve 2022/1-212 Esas, 2023/678 Karar sayılı kararı ile. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/2751 Esas, 2020/2286 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesince verilen 13.01.2020 tarihli ve 2019/2183 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararın, Suriye Arap Cumhuriyeti uyruklu maktulün yaşının her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeni ile bozulmasına, karar verilmiştir. 3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2024/775 Esas, 2025/388 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığa verilen ceza miktarının az olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir. B.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme, hatalı değerlendirmeye, haksız tahrik maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ya da eylem olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2024/775 Esas, 2025/388 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul