Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/4113 E. , 2026/1661 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/367 E., 2024/435 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayıl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/4113 E. , 2026/1661 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/367 E., 2024/435 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2022/1671 Karar sayılı sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2022/15047 Esas, 2024/3701 Karar sayılı kararı ile sanığın fiilinin suçun işlenmesini kolaylaştırdığı ve asıl faile cesaret vererek suç işleme kararını kuvvetlendirdiği anlaşıldığından, sanığın katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutularak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39. maddesi uyarınca "yardım eden" sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/367 Esas, 2024/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 39/2 maddesi delaletiyle 39/1, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yardım eden değil azmettiren olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, kararın gerekçesiz olduğuna, eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın boyutu hususları nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın yardım eden olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının gerçekleşmediği, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/367 Esas, 2024/435 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık hakkında ilk derecede kurulan hükme karşı katılan istinafı reddedilmiş, katılan temyizi üzerine Yargıtay sanığın fiilinin suçun işlenmesini kolaylaştırıp asıl faile cesaret vererek suç kararını kuvvetlendirdiği gerekçesiyle yardım eden sıfatıyla cezalandırılması için bozmuştur. Bozma üzerine mahkeme kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan TCK 81/1, 35, 39 uyarınca 3 yıl 9 ay hapis vermiştir. Katılan sanığın azmettiren, sanık müdafii ise meşru savunma/kasten yaralama savunmasıyla temyize gelmiştir.
Hukuki İlke: Failin fiili suçun işlenmesini kolaylaştırıp asıl failin suç işleme kararını kuvvetlendirmişse TCK 39 kapsamında 'yardım eden'dir; suç kararını yaratmadığından azmettiren sayılmaz. Meşru savunma koşulları gerçekleşmediğinde uygulanamaz; suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef bölge ve yara boyutu suç vasfını belirler; haksız tahrik indirimi eylemin ulaştığı boyuta göre saptanır.
Uygulama Sonucu: onama (temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması)
Dava Strateji Notu: Azmettiren ile yardım eden ayrımı kritiktir: azmettiren suç kararını yaratır ve asıl fail gibi cezalandırılır, yardım eden yalnızca mevcut kararı kuvvetlendirir ve TCK 39 indiriminden yararlanır. Katılan daha ağır sıfat istiyorsa failin suç fikrini bizzat doğurduğunu ispatlamalı; müdafi ise katkının yalnızca destek düzeyinde kaldığını vurgulamalıdır.