Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4281 K.2025/7927)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/2357 Esas, 2021/1016 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.03.2024 tarihli ve 2022/9487 Esas, 2024/2025 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkındaki raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla, sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kuruluna sevk edilerek yaralanmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86. ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde yeniden kesin raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması ve kabule göre de;

sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgariye yakın hadden ceza tayin edilmesi gerekirken, makul hadden ceza tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini gerekçeleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/262 Esas, 2025/61 Karar sayılı kararı ile.

5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62... . maddeleri uyarınca 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yetersiz delille karar verildiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulaması gerektiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargıtay bozma ilamı sonrası düzenlettirilen adli rapora göre; sanığın, mağduru sol alt kadrandan iki adet, karından bir adet, baldır bölgesinden bir adet olmak üzere 4 bıçak darbesi ile yaraladığı, mağdurun iki adet yarasının batına nafiz olduğu ve yaşamını tehlikeye sokacak, diğer iki yarasının ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte oldukları anlaşılmakla;

teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması,

darbe uygulanan bölge ve eylemin sona eriş şekli dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen eylemin ulaştığı boyut nazara alındığında sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

6. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.02.2025 tarihli ve 2024/262 Esas, 2025/61 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bursa