Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4329 K.2025/7201)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2009 tarihli ve 2007/161 Esas, 2009/32 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında maktuller ...ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan davalarda 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2.Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 31.01.2011 tarihli ve 2010/3311 Esas, 2011/295 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanıkların iki maktule yönelik kasten öldürme, iki mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Van

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2011 tarihli ve 2011/94 Esas, 2011/302 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında; a.Maktuller ...ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan ayrı ayrı iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanuunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 82/1-a-j, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b.Mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davalarında karar verilmesi unutulmuştur.

4.Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.02.2014 tarihli ve 2013/5944 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamı ile hükmün usul kurallarına aykırılık nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir. 5.Van

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2024 tarihli ve 2014/357 Esas, 2024/344 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında; a.Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardımdan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-a-j, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.Maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardımdan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-a-j, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, c.Mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan 5237 sayılı Kanun'un 37/1,

82/1-a-j, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin duruşmada ve temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz sebepleri özetle; sanığın suça katılmadığına, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özete: sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, sanıkların iki maktule yönelik nitelikli kasten öldürme ve iki mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım eden olarak kabulleri ile mahkumiyetlerinin dosya ve deliller ile uyumlu olduğu,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanıkların eylemleri ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmada ileri sürdükleri temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanıkların maktul ve mağdurlara yönelik eylemlerinde 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi gereğince yardım eden olarak cezalandırılmalarına karar verildiği halde kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesine yer verilmesi, ayrıca sanıklar hakkında maktul ...'e yönelik hükümde eylemin tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabulü ile sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği halde, uygulama alanı bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-j maddesine hükümde yer verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "maddi hatalar" nedeniyle Van

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2014/357 Esas, 2024/344 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarından "5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi" ibarelerinin çıkartılması, maktul ...'e ait hükümde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-j maddesi kısmındaki "j" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,