Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4347 K.2026/2173)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1473 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2022/12058 Esas, 2024/3612 Karar sayılı ilâmı ile sanığın meşru savunma nedeniyle beraatinin gerektiği gerekçesiyle bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bozma ilamı üzerine Bursa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2024 tarihli ve 2024/336 Esas, 2024/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz incelemesine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezalandırılması gerektiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma ilamı, usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten ve meşru savunma altında gerçekleştirildiğinin saptandığı,

bu itibarla hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargıtay bozma ilamına uygun olarak meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilen sanık hakkında uygulamanın dayanağı olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25/1. maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı görülse de söz konusu eksiklik Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2024 tarihli ve 2024/336 Esas, 2024/478 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği “hükmün birinci paragrafındaki “CMK'nın 223/2-d maddesi'' ibarelerinden önce "TCK'nın 25/1 ve" ibareleri eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bursa