Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4509 K.2026/3235)

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2025 tarihli ve 2013/389 Esas, 2025/31 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında; a. Maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-b-c delaleti ile 39/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2025/891 Esas, 2025/1136 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısının (sanığın maktule yönelik eylemi sebebiyle kurulan hüküm yönünden aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca, kasten öldürmeye yardım etme suçu yönünden oy çokluğu ile kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden ise oy birliği ile, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olay kabulünün dosyadaki delillerle uyumlu olmadığına, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın...ile iştirak halinde hareket ettiğine ve suçu işlediğine dair delil olmadığına, maktule yönelik eylem sebebiyle yardım eden olarak sorumlu tutulmasının hatalı olduğuna, katılan ...’a yönelik korkutma kastı ile hareket ettiğine, öldürme kastı ile hareket etmediğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç vasfında hata olduğuna, eylemin yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine,

haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın inceleme dışı...ile birlikte katılan ...'ın işletimindeki güzellik salonuna gittiği, katılan ... ile yalnız görüşmek istediğini söyleyerek katılan ... önde sanık arkada ilerlemek suretiyle bir odaya geçtikleri, bu sırada sanığın üzerinde bulunan tabanca ile katılan ...'ı hedef alarak 5 el ateş ettiği kabul edilen olayda;

katılan ...'dan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturabilecek mahiyette herhangi bir söz ve fiil bulunmamasına rağmen, sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik nedeniyle indirim yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin ihlal edilmediği, sanığın, inceleme dışı...ın maktule yönelik eylemine yardım eden sıfatı ile iştirak ettiğinin saptandığı,

katılan ...'a yönelik eylemini ise öldürme kastı ile gerçekleştirdiğinin saptandığı, suçlarda kullanılan aletlerin nitelik ve elverişliliği, maktul ve katılan ...'daki darbe sayıları ve şiddetleri, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmaların boyutu nazara alındığında eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden haksız tahrike ilişkin eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2025/891 Esas, 2025/1136 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara

3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,