Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4720 K.2025/6901)

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bafra Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/2870 Esas, 2022/2743 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/3181 Esas, 2023/7158 Karar sayılı ilâmı ile meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Bozma ilamı üzerine Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2024/1 Esas, 2024/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 62, 53, 58. maddelerine göre 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. C.

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2024/1 Esas, 2024/31 Karar sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.10.2024 tarihli ve 2024/2626 Esas, 2024/6680 Karar sayılı kararı ile sanığın maktule yönelik eylemini meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında gerçekleştirdiği ve bu nedenle hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği nedeniyle sanığın tahliyesine karar verilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. D.

Bozma ilamı üzerine Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2025 tarihli ve 2024/309 Esas, 2025/67 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 17.10.2024 tarihli ve 2024/2626 Esas, 2024/6680 Karar sayılı ilamına direnilmesine ve sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81, 29, 62, 53, 58. maddelerine göre 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine. B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlama ve canavarca hisle öldürme olduğuna, takdiri indirime, C. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre; aralarında önceye dayanan husumet bulunan sanık ve maktulün olay günü olan 02.09.2021 tarihinde... Mahallesindeki ...........

Aralığı diye tabir edilen sokakta bulunan ...Kıraathanesinde karşılaştığı, yaşanan tartışma sonucunda maktul ...'un üzerinde bulundurduğu ancak ele geçirilemeyen tabanca ile sanığı yaraladığı, olay sonrası sanığın vücudundan 7,65 mm çapında mermi çekirdeğinin çıkartıldığı, yine aynı olayda sanık ...'in uzmanlık raporlarına göre öldürmeye elverişli olan ve 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirtilen ve 9 mm çapında olan üzerinde bulundurduğu tabanca ile maktul ...'in hayati bölgelerini hedef alarak ateş ettiği, otopsi raporunda belirtildiği üzere ...'in bu atışlar sonucunda öldüğü anlaşılan olayda;

oluşa ve tanıklar ... ve ............'nın Cumhuriyet savcılığında alınan beyanlarına göre ilk silahlı saldırıyı maktulün başlattığı anlaşılmakla ve sanıkta var olan yaralanmaların niteliği ve derecesi dikkate alınarak; sanığın yaşam hakkına yönelik gerçekleşmekte olan haksız saldırı devam ederken kendini korumak kastıyla ancak mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş nedeniyle meşru savunmada sınırın aşıldığı anlaşıldığından,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan direnme gerekçesi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR