Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4850 K.2025/6246)

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2016 tarihli ve 2016/113 Esas, 2016/806 Karar sayılı ilamında, sanığın ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan ilamın İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli ve 2013/196 Esas, 2013/505 Karar sayılı kararı olduğu, İzmir

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli ve 2013/196 Esas ve 2013/505 Karar sayılı ek kararı ile yargılamaya konu basit hırsızlık suçundan uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanamayacağından ve sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/275 Esas ve 2017/942 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinden bahisle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin ilamın kaldırılmasına ve tekerrür hükümleri yönünden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun batın sol üst kadranda ve sağ omuzda kesilerin tespit edildiği, mevcut dalak yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranışın bulunmaması nedeniyle haksız tahrik tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu,

takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği ve sanığın lehine uygulanması mümkün başkaca hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştirilen ve düzeltilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesince ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan İzmir

25. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2016 tarihli ve 2016/113 Esas, 2016/806 Karar sayılı ilamında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, sanığın ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan ilamın İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli ve 2013/196 Esas, 2013/505 Karar sayılı kararı olduğu, İzmir

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli ve 2013/196 Esas ve 2013/505 Karar sayılı ek kararı ile yargılamaya konu basit hırsızlık suçundan uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254/2. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, bu nedenle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama koşullarının ortadan kalktığı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/275 Esas ve 2017/942 Karar sayılı kararında nitelikli hırsızlık suçundan verilmiş olan 6 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının birinci kez tekerrüre esas nitelikte olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2025 tarihli ve 2023/1859 Esas, 2025/668 Karar sayılı "Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması" ilâmının KALDIRILMASINA, 3.Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/2746 Esas, 2022/2894 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı hüküm fıkrasının tamamının çıkartılarak yerine " Sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2018 tarihli ve 2017/275 Esas, 2017/942 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İtirazname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir