Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4873 K.2025/9627)

Nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından İstanbul

2. İnfaz Hakimliğinin 03.01.2023 tarihli ve 2023/71 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 11... ay hapis cezasına hükümlü ...'un, bu cezasının Açık Ceza Kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, covid iznindeyken 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve geçici 10. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy

1. İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/5967 Esas, 2023/5964 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin İstanbul 1. İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/7348 Esas, 2023/7983 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.06.2025 tarihli ve 94660652-105-34-6758-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve 2025/76539 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve 2025/76539 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, her ne kadar İstanbul

1. İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler,

(III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında, Hükümlü hakkında Bakırköy

1. İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/5967 Esas, 2023/5964 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye tebliğ edildiğine dair sms kaydı ve tebliğ evrakının dosya içerisinde mevcut olmadığı,

bu itibarla hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 309 ncu maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkündür.

3. Somut olayda, hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı amacıyla Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair İstanbul İnfaz hakimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/7348 Esas, 2023/7983 Karar sayılı kararının kanun yararına bozmaya konu yapıldığı ancak bu kararın kesin nitelikte olmadığı, bu karara karşı hükümlünün itiraz ettiği ve itiraz mercii olarak inceleme yapan İstanbul

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2023 tarihli ve 2023/2171 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. 4. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2023 tarihli ve 2023/2171 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğine ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR