Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/510 K.2025/6078

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, 06.01.2020 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma talebinde bulunduğu ancak İlk Derece Mahkemesince bu hususta karar verilmediği, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanun'un 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu ve Kurum vekilinin süresinde katılma talebinde bulunduğu anlaşılmakla.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay bozması üzerine verilen Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/632 Esas, 2020/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 05.04.2021 tarihli ve 2021/6233 Esas, 2021/6036 Karar sayılı kararı ile özetle dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, sanığın kamuya yararlı bir işte çalışmaya gönüllü olup olmadığının tespit edilmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Samsun

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2021/355 Esas, 2023/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1, 50/3, 50/1-f maddeleri uyarınca 5 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye, kurum lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine ve atılı suçu işlediğine dair yeterli, somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Samsun

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2021/355 Esas, 2023/621 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere “Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden,