Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5229 K.2025/6469)

Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/147 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 20.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 27.05.2025 tarihli ve 2024/25283 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve KYB - 2025/79890 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve KYB - 2025/79890 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılmasına dair 14.04.2023 tarihli ve 2022/655 esas, 2023/472 sayılı karar verilmiş ise de, dosyadan el çektikten sonra verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede. Mahkemece sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Devrek

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2019 tarihli ve 2018/804 esas, 2019/203 sayılı kararının incelenmesinde, anılan kararda sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu kararın Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/175 esas, 2017/686 sayılı kararı olduğu, bu kararın da incelenmesinde, sanığın suça konu cezasının kesin nitelikte adlî para cezası olduğu nazara alındığında, anılan ilam esas alınarak tayin olunan hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında yargılama konusu kasten yaralama eylemi için belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiştir 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır..." şeklinde düzenlemenin bulunduğu,

hükümlünün tekerrüre esas alınan Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2017 tarihli ve 2017/175 Esas, 2017/686 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünde kesin nitelikte adlî para cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmış olduğu, Mahkemece 19.09.2023 tarihli ek karar ile tekerrür hükümlerinin ilâmdan çıkarılmış olduğu anlaşılmıştır.

2. İkinci kez mükerrirliğe esas alınan ilâmda tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği hükümlünün inceleme konusu hüküm yönünden ikinci kez mükerrir olmadığı, adlî sicil kaydının incelenmesinde başkaca da ikinci kez mükerrirliğe esas kaydın bulunmadığı belirlenmiştir. 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği hükümlü ikinci kez mükerrir olmadığı hâlde, 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. Bununla birlikte, Mahkemenin inceleme konusu kararından sonra dosyayı yeniden ele alarak verdiği Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2022/655 Esas, 2023/472 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun bulunması nedeniyle yok hükmünde olduğu ve tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden de mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesinin mümkün bulunduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/147 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin tekerrür hükümleri yönünden infaz aşamasında daha hafif bir sonucu gerektirdiği belirlendiğinden.