Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/6 K.2026/1244

Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. 2. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına ilişkin. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

3. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarına ilişkin; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin.

1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar ... ve ... yönünden; a. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2020/222 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 delaletiyle 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 3 kez 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 kez 9 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5. Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 kez 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

6. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 kez 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. b. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2024/160 Esas, 2024/1543 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının gerekçeli kararda yargılama giderlerinin dökümünün yapılmaması yönünden eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Sanıklar ... ve ... yönünden; a. Diyarbakır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2019 tarihli ve 2017/306 Esas, 2019/187 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (lehe), sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/3932 Esas, 2020/1124 Karar sayılı ilâmı ile sanıkların ek savunma haklarına riayet edilmemesi, sanık ... hakkında mütalaa alınmaksızın karar verilmesi ve beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmemesi suretiyle hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. b. Bozma ilamına uyularak. Diyarbakır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/222 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'nın maktule yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanıklar ... ve ...’nın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek maktule yönelik öldürme eylemini gerçekleştirdiklerinden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, sanıkların ayrıca 6136 sayılı Kanun'a aykırı silah bulundurmaları nedeniyle cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, eksik incelemeye, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru savumaya, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yargılama giderlerinin ödeme şeklinin belirsiz olduğuna ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, sanığın iştirak ve öldürme kastı ile hareket etmediğine, eksik incelemeye, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar ... ve ... tarafından iştirak iradesi ve öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunmanın uygulanma koşullarının bulunmadığı,

maktulden ya da mağdurlardan sanıklar ... ve ...'a yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı,

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'ten hangisinin av tüfeği hangisinin tabanca kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ayrı ayrı beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus ve bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluş ve kabule göre; mağdurların kardeşi temyiz dışı ...'ın ... kapıda bulunan ve belediye tarafından kendisine tahsis edilen yerde tavuk sattığı tezgahının bulunduğu, sanık ... ve oğlu olan sanık ...'ın mağdur ...'tan tezgahını satarak kendilerine uyuşturucu madde ticareti konusunda iş yapmalarını istedikleri ve kendisini tehdit ve darp ettikleri, olay günü yine aynı taleplerini yineleyen sanıkların ...'ı darp edip tehdit ettiklerini gören mağdur ...'in mağdurların amcası olan ...'i aradığı ve ...'in tarafları uzlaştırma düşüncesiyle yanına maktul ... ile mağdurlar ... ve ...'i de alıp tezgahın olduğu yere geldikleri,

araçtan indiklerinde sanıkların olay yerinde ellerinde silahlarla bekledikleri ve sanık ...'ın "burayı boşaltın" şeklinde bağırarak önce iki el havaya ateş ettiği, akabinde diğer sanıklar ..., ... ve ...'nın da ateş etmeye başladıkları, sanıkların ateş etmeleri sonucunda maktulün batın sol üst kadrandan meme başı çizgisi hizasından mermi çekirdeği giriş sonucu iç organ ve büyük damar yaralanmasına bağlı iç kanama sonucu vefat ettiği, ekspertiz raporlarına göre olayda 8 ayrı tabancanın ve 4 ayrı av tüfeğinin kullanıldığı,

mağdurların soruşturma aşamasında sıcağı sıcağına alınan beyanlarında birbirleriyle uyumlu şekilde sanıkların tümünün olay yerinde olduğunu ve ateş ettiklerini beyan ettikleri sabit olduğundan sanıklar ... ve ...'nın üzerlerine atılı iştirak halinde kasten öldürme suçundan mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2024/160 Esas, 2024/1543 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, C.

Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/222 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, D. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden.

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri "sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/222 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır