Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/6683 E. , 2025/8664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/147 E., 2025/265 K. SUÇ : Kasten öldürme KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/147 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesin
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/6683 E. , 2025/8664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/147 E., 2025/265 K. SUÇ : Kasten öldürme KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/147 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve 2023/7307 Esas, 2025/1111 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/297 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararının, katılan kurum vekili, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/885 Esas, 2023/871 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan kurum vekili, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve 2023/7307 Esas, 2025/1111 Karar sayılı ilâmı ile; sanık hakkında kastı aşan öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-1. cümle uyarınca üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/147 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylem sanık tarafından gerçekleştirilmediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Dosya içeriğine göre; Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 29.06.2022 tarihli mütalaasında, maktulün yaralanmasının kişinin kendiliğinden yere yığılması halinde yüzünü peteğe vurması ile oluşabileceği gibi sert ve künt bir cisimle doğrudan vurulması veya kafanın sert ve künt bir cisme çarpmasıyla oluşabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtildiği, 13.09.2021 tarihli olay yeri inceleme raporunda kalorifer peteği önünde çok küçük bir kaç parça cam kırığı dışında herhangi bir suç unsuruna veya suç aletine rastlanmadığı, dolayısıyla olay günü taraflar arasında yaşanan tartışma esnasında sanığın vurarak (İstanbul Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 25.04.2022 tarihli raporunda maktulün vücudunun pek çok bölümünde çok sayıda ekimotik alanlar bulunduğunun tespit edildiği) düşürdüğü maktulün ölümüne sebebiyet verdiği, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, sanığın, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduğuna, olayda silah kullandığına dair delil bulunmaması, herhangi bir engel hal olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi, maktulün uyanamaması üzerine sağlık ekiplerine haber vererek tedavi ettirmeye çalışması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, sanık hakkında kastı aşan öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1. cümle uyarınca üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesine göre kasten öldürme suçundan cezalandırılması yönündeki direnme kararı yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve 2023/7307 Esas, 2025/1111 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliği ile DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,08.12.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık, taraflar arasında husumet bulunmayan ani gelişen kavgada maktulü vurarak düşürmüş ve maktul künt kafa travması sonucu ölmüştür. Yargıtay, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunu ve kastı aşan (neticesi sebebiyle ağırlaşmış) öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğini belirterek bozmuş; ilk derece mahkemesi kasten öldürmede (müebbet) direnmiştir.
Hukuki İlke: Taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, silah kullanılmaması, failin kendiliğinden eylemine son verip yardım çağırması gibi olgular kastın yaralamaya yönelik olduğunu gösterir; bu halde TCK 87/4-1. cümle (kasten yaralama sonucu ölüm) uygulanır, kasten öldürme (TCK 81) değil. Adli Tıp raporundaki ölüm mekanizmasındaki tıbbi belirsizlik sanık lehine yorumlanır.
Uygulama Sonucu: Direnme yerinde görülmedi; dosya Ceza Genel Kuruluna gönderildi (düzeltilmesine yer olmadığına)
Dava Strateji Notu: Kasten öldürme/kastı aşan yaralama ayrımında savunma; husumet yokluğu, kullanılan aletin niteliği, failin olay sonrası davranışı (yardım çağırma, kendiliğinden vazgeçme) ve Adli Tıp'ın ölüm mekanizmasındaki 'ayrım yapılamaz' ifadesini kastın yaralamaya yönelik olduğu lehine kümülatif olarak sunmalıdır. Direnme sonrası nihai söz CGK'dadır.