Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7045 K.2026/1649)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafii Av. ...'nun 24.02.2026 havale tarihli dilekçeleri ile duruşmalı inceleme taleplerinden vazgeçtikleri anlaşılmıştır. Katılanlar ... ve ... vekili, katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık ... müdafii Av. ...'in duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/1546 Esas, 2023/1953 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar ..., ... ve ... vekili, katılanlar ... ve ... vekilleri, sanık ... müdafileri ve sanık ... müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2024/2238 Esas, 2025/2556 Karar sayılı kararı ile özetle; sanıklar ... ve ...'in, sanık ...'in öldürme eylemine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39/2-c maddesi kapsamında suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle yardım eden olarak katıldıkları ve sanıkların ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-c, 29/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin,

yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi nedenleriyle oy çokluğuyla bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 2. Bozma üzerine verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2025/1683 Esas, 2025/1461 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanıkların müşterek fail olarak maktule karşı kasten öldürme suçundan en üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine, haklarında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların kasten öldürme suçuna iştirakten 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-b maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğine, haklarında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğine, sanıklar hakkında haksız tahrik ve sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, iştirak etmediğine, mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının bulunmadığına, suç vasfının taksirle ölüme neden olma suçu olarak belirlenmesi gerektiğine, aksi kanaatte temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, haksız tahrik indiriminin alt sınırdan uygulanması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

5. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, atılı suça iştirak etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bozma ilamına uyularak sanıkların eylemlerine uyan suç vasfının kasten öldürme olarak doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek teşdiden belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına, sanık ... hakkında ise uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2025/1683 Esas, 2025/1461 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... ve müdafileri ile sanık ... müdafilerinin tahliye taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi